۱۱۱۳.امام على عليه السلام :هر گاه نعمت بر تو فرود آيد ، از پس آن شكر به جاى آور .
۱۱۱۴.امام على عليه السلام :نيكو حال ترين مردم در برخوردارى از نعمت ها كسى است كه نعمت موجود را شكر گويد و بر نعمت از دست رفته صبر كند .
۱۱۱۵.امام على عليه السلام :سزاوارترين كس براى بهره بردن از نعمتِ افزون ، آن است كه نعمت هاى عطا شده را بيش تر شكر گويد .
۱۱۱۶.امام على عليه السلام :آن قدر كه با شكر مى توان نعمت ها را پايدارى بخشيد ، با روش ديگر نتوان! .
۱۱۱۷.امام على عليه السلام :شكر آراينده توانگرى است .
۱۱۱۸.امام على عليه السلام :هر آينه مؤمن . . . چون توانگر شود ، شكر به جاى آورد .
۱۱۱۹.امام على عليه السلام :همچون كسى مباش كه . . . از شكر آن چه به وى عطا شده ، درمانده و باز در جست و جوى فزونى نعمت باقى مانده است .
۱۱۲۰.امام سجاد عليه السلامـ در سفارش به يكى از فرزندانش ـ: پسر عزيزم! براى نعمتى كه خدا به تو بخشيده ، او را شكر كن و كسى را كه سپاست مى گويد ، نعمت بخش ؛ كه نعمت را چون سپاسش گويى ، نيستى نباشد و چون ناسپاسى اش كنى ، پايدار نماند . و شكر كننده در حال شكرگزارى اش سعادتمندتر از حال برخوردارى اش از آن نعمتى است كه شكرش بر وى واجب گشته است . ـ سپس امام اين آيه را تا پايان تلاوت فرمود : ـ «و به ياد آور آن گاه را كه پروردگارتان آگاهى داد كه چون شكر گوييد ، نعمتتان را افزون سازم» .
