۹۲۵.امام على عليه السلام :روزى دو گونه است : آن چه به دنبال مى آيد و آن چه به دنبالش مى روند . هر كه به دنبال دنيا رود ، مرگ در پى وى مى آيد تا از دنيا بيرونش كشد ؛ و هر كه آخرت را بجويد ، دنيا در پى او مى آيد تا روزى اش را به نحو كامل به وى دهد .
۹۲۶.نهج البلاغه :اميرالمؤمنين عليه السلام را گفتند : «اگر درِ خانه كسى بر وى بسته شود و او در آن محبوس گردد ، روزى اش از كجا مى رسد؟» فرمود : «از همان جاى كه مرگش فرا مى رسد» .
۹۲۷.امام صادق عليه السلام :رزق به دو گونه تقسيم شده است: يكى به صاحبش مى رسد ، هر چند آن را نجويد ؛ و ديگرى وقتى به دست آيد كه در پى آن روند . پس آن چه در هر حال براى بنده مقدر شده ، به وى مى رسد ، هر چند بنده براى آن نكوشد ؛ و اما آن چه با كوشش برايش مقدر شده ، بنده بايد آن را از راهش بيابد ، يعنى راهى كه خداى تعالى به حلال قرار داده و نه جز آن . پس اگر آن را از راه حرام طلب كرد و يافت ، به پاىِ روزى اش نوشته مى شود ، در حالى كه براى آن مؤاخذه نيز مى گردد .
۹۲۸.امام على عليه السلامـ در ديوان منسوب به وى ـ:
هرگز با بندگان درشتناكى مكن ؛ كه بى ترديد ،هرگاه خدا رخصت فرمايد ، روزى ات خواهد رسيد .
قضاى پروردگار در زمان مناسب پيش مى افتد ،چندان كه گويى در بهترين وقت يا او به تو مى رسد و يا تو به او مى رسى .
پس به مولاى كرم بخش خويش بسى اعتماد ورز كه او به بنده ،بيش از پدر به فرزندانش ، مهر مى ورزد .
