حديث:
۸۶۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هيچ يك از شما بيش از ديگرى كسب نتواند كرد . همانا خداوند مصيبت و مرگ را برنوشته و مايه گذران زندگى و كار را تقسيم فرموده است ؛ پس مردم در اين ميان به سوى پايانْ گاه در حركتند .
۸۶۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :اى فرزند آدم! چنان نيستى كه به آرزوى خويش رسى و مرگ خود را دور كنى و از روزى ات بازداشته شوى . پس اى بينوا ، اى بينوا ، اى بينوا! چرا خود را به سختى مى افكنى؟
۸۷۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :همانا خداوند براى هر كس روزى و مصيبت و مرگش را برنوشته است .
۸۷۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هرگاه چيزى مى خواهى ، از خدا بخواه ؛ و هر گاه يارى مى جويى ، از او بجوى . همانا قلم تقدير خداوند همه چيز را تا روز قيامت رقم زده است ؛ پس اگر همه مردم بكوشند تا تو را به بهره اى برسانند كه خدا برايت برننوشته است ، نتوانند كه چنين كنند ؛ و اگر بكوشند تا به تو زيانى رسانند كه خدا برايت برننوشته است ، چنين نتوانند .
۸۷۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :اگر همه آفريدگان گرد آيند تا تو را چيزى دهند كه خداوند نخواسته آن را به تو عطا فرمايد ، نتوانند كه چنين كنند ، و نيز اگر بخواهند تو را از چيزى بازدارند كه خدا خواسته آن را به تو عطا فرمايد ، نتوانند . و همانا قلم تقدير خداوند هر چيز را كه تا روز قيامت پديد آيد ، برنوشته است .
۸۷۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در مناظره وى با عبداللّه بن ابى اميه ـ: حكمرانى از آن خدا است ؛ آن گونه كه خواهد ، قسمت مى نمايد و هر گونه خواهد ، عمل مى كند ؛ در كارهايش حكمت مى ورزد و در اعمالش ستوده است . و اين است گفته خداى تعالى: «و گفتند چرا اين قرآن بر مردى بزرگ از اين دو شهر (= مكه و طايف) فرو فرستاده نشده است؟» و پاسخ خداوند چنين است : «آيا آنان رحمت پروردگار تو را تقسيم مى كنند؟» ـ اى محمّد! ـ «ماييم كه ميان آنان مايه گذرانشان را در زندگانى دنيا تقسيم كرده ايم» . پس خداوند برخى از ما را به برخى ديگر نيازمند نموده است : اين را به دارايى آن ؛ و آن را به كالا يا خدمت اين . پس مى نگرى كه بزرگ ترين پادشاه يا برترين توانگر گاه به درويش ترين فقير به گونه اى محتاج مى گردد : يا كالايى دارد كه وى را فراهم نيست و يا خدمتى تواند كرد كه آن پادشاه جز به يارى او از آن خدمت بهره مند نگردد و يا دانش و حكمتى دارد كه آن پادشاه بدان محتاج است و بايد از وى فراگيرد . پس هم آن فقير به دارايى اين پادشاه توانگر نياز دارد و هم اين پادشاه به دانش يا انديشه يا معرفت آن فقير محتاج است .
آن پادشاه را نرسد كه گويد : «چرا دانش آن فقير در كنار دارايى من گرد نيامد؟» و آن فقير را نيز نرسد كه گويد : «چرا دارايى آن پادشاه توانگر با انديشه و دانش و حكمت ورزى هاى من يكجا گرد نيامد؟»
خداى تعالى فرموده است: «برخى از ايشان را بر برخى ديگر برترى بخشيده ايم تا بعضى شان بعضى ديگر را به خدمت گيرند» . ـ سپس فرموده است: اى محمّد! به ايشان بگو : ـ «و رحمت پروردگار تو از آن چه ايشان گرد مى آورند ، نيكوتر است» ؛ يعنى از دارايى هاى دنيا كه اينان انباشته مى كنند ، بهتر است .
