۱۹۵۳.مسند ابن حنبل از انس بن مالك:سه پرنده براى پيامبر صلى الله عليه و آله هديه آورده شد . يكى را غذاى خدمتكارش ساخت . روز بعد ، خدمتكار آن را نزد پيامبر آورد . وى فرمود: «آيا تو را نهى نكردم كه چيزى ذخيره نكنى؟ همانا خداوند روزىِ هر فردايى را مى رساند» .

۱۹۵۴.عيسى عليه السلام :براى فردا روزى ذخيره مكن ؛ كه اين كار گناهى بر تو است

۱۹۵۵.عيسى عليه السلام :اندوهِ روزى فردا را مخوريد ؛ كه اگر سرآمدِ روزىِ شما باشد ، در آن روز ، روزى تان با سرآمدتان خواهد رسيد ؛ و اگر سرآمدِ شما نباشد ، پس براى سرآمدِ ديگران اندوه مخوريد .

۱۹۵۶.امام على عليه السلام :خداى والاى بشكوه به موسى عليه السلام فرمود : «اى موسى! سفارش مرا به چهار چيز درياب : . . . دوم اينكه مادام كه مى نگرى گنجينه هاى من پايان نيافته ، براى روزى ات اندوهگين مباش» .

۱۹۵۷.امام على عليه السلام :در زمره اندرزهاى لقمان به پسرش چنين بود: «پسر عزيزم! بايد عبرت گيرد كسى كه يقين او اندك و نيّتش در طلب روزى ، نارسا است . همانا خداوند والاى بشكوه به امر خويش ، وى را آفريده و روزى اش داده است ؛ و در هيچ يك از اين احوال ، خودِ او را چاره و تدبيرى نبوده است . پس خداوند والاى بشكوه او را در حال چهارم نيز روزى خواهد داد . اما حالت نخست ؛ وى در زهدان مادرش ، در جايگاهى امن قرار داشت و از گرما و سرما در امان بود . سپس خداوند وى را از آن جاى بيرون آورد و برايش از شير مادرش ، روزى اى فراهم آورد كه او را كفايت كند و رشدش دهد و نشو و نمايش بخشد ، بى آن كه وى را هيچ نيرو و توانى باشد . سپس از شير گرفته شد و خداوند برايش از كسب و كار پدر و مادرش همراه با مهرورزى و عطوفت آن دو ، روزى قرار داد ، حال آن كه آن دو جز اين كاريشان نبود و حتّى بسيار مى شد كه او را بر خود ترجيح مى دادند ؛ تا آن گاه كه رشد و عقل يافت و خود به كار و كسب پرداخت ؛ كارش بر وى تنگ شد و به پروردگارش گمان هايى برد و حقوق خدا را در مال خود انكار كرد و از بيم تنگدستى و با بدگمانى به آنچه خداوند در آينده نزديك و دور ، برايش جايگزين خواهد فرمود ، بر خود و عيالش تنگ گرفت . پس بد بنده اى است چنين كسى ، اى پسر عزيزم!» .

۱۹۵۳.مسند ابن حنبل عن أنس بن مالك :اُهدِيَت لِرَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آلهثَلاثُ طَوائِرَ ، فَأَطعَمَ خادِمَهُ طائِرا ، فَلَمّا كانَ مِنَ الغَدِ أتَتهُ بِهِ ، فَقالَ لَها رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله : ألَم أنهَكِ أن تَرفَعي شَيئا؟! فَإِنَّ اللّهَ عز و جل يَأتي بِرِزقِ كُلِّ غَدٍ . ^۱

۱۹۵۴.عيسى عليه السلام :لا تَحبِس لِغَدٍ رِزقا ؛ فَإِنَّها خَطيئَةٌ عَلَيكَ . ^۲

۱۹۵۵.عنه عليه السلام :لا تَهتَمّوا بِرِزقِ غَدٍ ، فَإن يَكُن مِن آجالِكُم فَسَيَأتي فيهِ أرزاقُكُم مَعَ آجالِكُم ، وإن لَم يَكُن مِن آجالِكُم فَلا تَهتَمّوا لاِجالِ غَيرِكُم . ^۳

۱۹۵۶.الإمام عليّ عليه السلام :قالَ اللّهُ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ لِموسى عليه السلام : يا موسى ، اِحفَظ وَصِيَّتي لَكَ بِأَربَعَةِ أشياءَ . . . الثّانِيَةُ : ما دُمتَ لا تَرى كُنوزي قَد نَفِدَت فَلا تَغتَمَّ بِسَبَبِ رِزقِكَ . ^۴

۱۹۵۷.عنه عليه السلام :كانَ في ما وَعَظَ بِهِ لُقمانُ ابنَهُ أن قالَ لَهُ : يا بُنَيَّ ، لِيَعتَبِر مَن قَصُرَ يَقينُهُ وضَعُفَت نِيَّتُهُ في طَلَبِ الرِّزقِ ، إنَّ اللّهَ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ خَلَقَهُ في ثَلاثَةِ أحوالٍ مِن أمرِهِ وآتاهُ رِزقَهُ ، ولَم يَكُن لَهُ في واحِدَةٍ مِنها كَسبٌ ولا حيلَةٌ ، إنَّ اللّهَ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ سَيَرزُقُهُ فِي الحالِ الرّابِعَةِ . أمّا أوَّلُ ذلِكَ فَإِنَّهُ كانَ في رَحِمِ اُمِّهِ يَرزُقُهُ هُناكَ في قَرارٍ مَكينٍ حَيثُ لا يُؤذيهِ حَرٌّ ولا بَردٌ ، ثُمَّ أخرَجَهُ مِن ذلِكَ وأجرى لَهُ رِزقا مِن لَبَنِ اُمِّهِ يَكفيهِ بِهِ ويُرَبّيهِ ويَنعَشُهُ مِن غَيرِ حَولٍ بِهِ ولا قُوَّةٍ ، ثُمَّ فُطِمَ مِن ذلِكَ فَأَجرى لَهُ رِزقا مِن كَسبِ أبَوَيهِ بِرَأفَةٍ ورَحمَةٍ لَهُ مِن قُلوبِهِما ، لا يَملِكانِ غَيرَ ذلِكَ حَتّى إنَّهُما يُؤثِرانِهِ عَلى أنفُسِهِما في أحوالٍ كَثيرَةٍ ، حَتّى إذا كَبِرَ وعَقَلَ وَاكتَسَبَ لِنَفسِهِ ضاقَ بِهِ أمرُهُ ، وظَنَّ الظُّنونَ بِرَبِّهِ ، وجَحَدَ الحُقوقَ في مالِهِ ، وقَتَّرَ عَلى نَفسِهِ وعِيالِهِ مَخافَةَ إقتارِ رِزقٍ ، وسوءَ يَقينٍ بِالخَلَفِ مِنَ اللّهِ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ فِي العاجِلِ وَالآجِلِ ، فَبِئسَ العَبدُ هذا يا بُنَيَّ! ^۵