ر .ك : النحل : ۱۰ و ۱۱ ، الملك : ۱۵ .
حديث:
۱۴.امام على عليه السلام :امّا آنچه در قرآن ، در پيرامون معيشت مردم و سبب هاى آن آمده ، خداوند سبحان از پنج نظرگاه ما را بدان ها آگاه فرموده است: اشاره [به اين نعمت ها] ، آبادگرىِ [زمين] ، به خدمت گرفتن ، بازرگانى ، و پرداختِ صدقات . . . و امّا نظرگاه آبادگرى ؛ خداوند فرموده است: «او شما را از زمين آفريد و شما را به آبادانىِ آن واداشت» . خداى ما را آگاه فرموده كه مردم را به آباد سازى زمين امر كرده تا زمينه ساز معيشت آنان باشد از رهگذرِ توليد ـ غلاّت و ميوه ها و ديگر رُستنى هاى زمين كه خداوند ـ تعالى ـ آنها را مايه معيشت مردم قرار داده است .
۱۵.امام على عليه السلامـ برگرفته نامه اش به [مالك] اشتر نخعى ، آن گاه كه به ولايت مصرش گماشت ـ: اين ، فرمانى است كه بنده خدا على ، اميرالمؤمنين ، در پيمان خود ، به مالك بن حارث اشتر ابلاغ كرد ، در زمانى كه او را به ولايت مصر گماشت تا مالياتش را گرد آورَد و با دشمنش جهاد كند و كار مردمش را به سامان آورَد و شهرهايش را آباد سازد . . . بايد بيش از آن كه درباره گردآورى ماليات مى انديشى ، در فكر آبادىِ زمين باشى ؛ زيرا ماليات جز از طريق آبادى زمين به دست نيايد ؛ و هر كس بدون آباد كردن زمين ماليات طلب كند ، شهرها را ويران و بندگان را هلاك سازد .