۶ / ۶ - ۲
تأمين نيازهاى اساسى همگان
۸۳۴.امام على عليه السلام :[در دوران حكومت من] هيچ كس در كوفه شب را به روز نمى رسانَد ، مگر اين كه زندگى آسوده اى دارد . فروپايه ترينِ مردم نان گندم مى خورَد ، سايبانى دارد ، و آب گوارا مى نوشد .
۸۳۵.امام على عليه السلامـ از نامه اش به قُثَم بن عبّاس ـ: در آن چه از مال خداوند نزدت گرد آمده ، بنگر ؛ و آن را براى عيالواران و گرسنگان اطراف خود صرف كن تا آن را در جهت رفع فقر و نياز مصرف نمايى . و هر چه را باقى ماند ، به سوى ما بفرست تا ميان آنان كه اطراف مايند ، تقسيم كنيم .
۸۳۶.امام على عليه السلامـ در عهدنامه اش به مالك اشتر ـ: سپس خداى را ، خداى را [پروا كن ]درباره طبقه پايين از آنان كه چاره اى ندارند ، يعنى مستمندان و نيازمندان و بينوايان و زمين گيران . همانا در اين طبقه هم نيازمندى است كه نيازش را ابراز نمى كند و هم نيازمندى است كه نيازش را ابراز مى كند . براى رضاى خدا ، حقوق ايشان را كه خداوند از تو خواسته ، حفظ كن و براى آنان سهمى از بيت المال خويش و غلاّت زمين هاى متروك مسلمانان در هر سرزمين قرار ده . دورترينِ آنان همان اندازه سهم دارد كه نزديك ترينِ ايشان ؛ و از تو خواسته شده كه حقّ همه را ادا كنى . پس مبادا سرخوشى ، تو را از كار آنان غافل كند ؛ كه پرداختن به كار بزرگ مهم تو را براى تباه كردن كار كوچك معذور نمى سازد . پس اهتمام خويش را از ايشان بازمگير و از آنان روى برمتاب!
و به كارهاى آن كس كه به تو دسترس ندارد ، بپرداز ؛ همان كه چشم ها خوارش مى شمارند و مردم كوچكش مى پندارند . فردى قابل اعتماد و خداترس و فروتن را كارگزار امور اينان كن تا كارهاشان را به تو گزارش كند . پس با ايشان چنان رفتار كن كه روز ديدارت با خداوند نزد وى معذور باشى ؛ كه از ميان مردم اين گروه بيش از ديگران نيازمند انصافند ؛ و [البتّه] حقوق همگان را چنان ادا كن كه نزد خداوند عذرت پذيرفته باشد .
و رسيدگى به يتيمان و سالخوردگانِ بى چاره را كه دست نياز پيش كس دراز نكنند ، بر عهده گير . و اين بر حاكمان سنگين است ؛ و حق ، سراسر ، سنگين مى نمايد .
