۴۰۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هيچ مسلمانى نيست كه نهالى بكارد يا زراعتى كشت كند و پرنده اى يا انسانى يا چهارپايى از آن بخورد ، جز اين كه آن برايش صدقه به شمار مى رود .
۴۰۵.امام صادق عليه السلام :از پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيده شد: «كدام دارايى بهتر است؟» فرمود : «زراعتى كه صاحبش آن را كشت كند و به سامان آورَد و به هنگام درو ، حقّش را به جاى آورَد» . پرسيد: «پس از زراعت ، كدام دارايى برتر است؟» فرمود: « [گوسفند است به گونه اى كه] انسان همراه گوسفندانش به دنبال بارِش گاه ها برود و [در اين سير ]نماز بگزارد و زكات بپردازد» . پرسيد: «پس از گوسفند ، كدام مال بهتر است؟» فرمود: «گاو است كه روز و شب ، پيوسته منشأ خير است» . پرسيد: «پس از گاو ، كدام دارايى برتر است؟» فرمود: «استوارها در گل و لاى ، و خوراك بخش ها در خشكسالى [يعنى درختان خرما] ؛ چه خوب چيزى است درخت خرما! هر كس آن را بفروشد ، قيمتى كه مى ستاند همانند خاكسترى است بر بلنداى قلّه اى كه در روزى طوفانى ، باد سخت بر آن بوزد ، مگر آن كه به جاى آن [درختانى را ]جايگزين سازد» .
گفته شد: «اى رسول خدا! پس از درخت خرما ، كدام مال بهتر است؟» [راوى ]مى گويد: «پيامبر سكوت ورزيد» . [راوى] مى گويد: «آن گاه ، مردى به سوى پيامبر آمد و گفت: اى رسول خدا! شتر چه جايگاهى دارد؟ فرمود : «در آن ، تيره بختى و درشتى و رنج و دورى از خانه است . روز و شبش ، پيوسته ، بخت برگشتگى است ؛ خيرش جز از جانبِ شومش نمى رسد ؛ هَلا كه [غالبا ]شترداران نگون بخت و بد كارند. ۱ » .