۱۹۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :اى على! از ويژگى هاى مؤمن اين است كه . . . فقر نشانِ او باشد .

۱۹۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :ارمغان مؤمن در دنيا ، فقر است .

۱۹۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :فقر براى مؤمن زيبنده تر است از داغ و نشانىِ زيبا بر گونه اسب .

۲۰۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :فقر نزد مردم عيب است و نزد خداى ، در روز رستاخيز ، زيور و آرايه .

۲۰۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :فقر در دنيا خوارى است و در آخرت ، افتخار .

۲۰۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :بار خدايا! مرا فقير بميران ، نه توانگر ؛ و روز قيامت ، مرا در شمار مستمندان برانگيز .

۲۰۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :مرا دو خوى است كه هر كه آن دو را دوست مى دارد ، مرا هم دوست دارد ؛ و هر كه آن دو را دشمن شمرد ، مرا دشمن شمرده: فقر و جهاد .

۲۰۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس مالش اندك باشد و خانوارش پُرشمار و نمازش نيكو ، و از مسلمانان غيبت نكند ، روز رستاخيز چنان با من پيوسته و همراه است كه اين دو [انگشتِ كنار هم] هستند .

۱۹۷.عنه صلى الله عليه و آله :يا عَلِيُّ ، مِن صِفاتِ المُؤمِنِ . . . أن يَكونَ الفَقرُ شِعارَهُ . ^۱

۱۹۸.عنه صلى الله عليه و آله :تُحفَةُ المُؤمِنِ فِي الدُّنيَا الفَقرُ . ^۲

۱۹۹.عنه صلى الله عليه و آله :الفَقرُ أزيَنُ عَلَى المُؤمِنِ مِنَ العِذارِ الحَسَنِ عَلى خَدِّ الفَرَسِ . ^۳

۲۰۰.عنه صلى الله عليه و آله :الفَقرُ شَينٌ عِندَ النّاسِ ، وزَينٌ عِندَ اللّهِ يَومَ القِيامَةِ . ^۴

۲۰۱.عنه صلى الله عليه و آله :الفَقرُ ذُلٌّ فِي الدُّنيا ، وفَخرٌ فِي الآخِرَةِ . ^۵

۲۰۲.عنه صلى الله عليه و آله :اللّهُمَّ تَوَفَّني فَقيرا ، ولا تَوَفَّني غَنِيّا ، وَاحشُرني في زُمرَةِ المَساكينِ . ^۶

۲۰۳.عنه صلى الله عليه و آله :إنَّ لي حِرفَتَينِ اثنَتَينِ ؛ فَمَن أحَبَّهُما فَقَد أحَبَّني ، ومَن أبغَضَهُما فَقَد أبغَضَني : الفَقرَ وَالجِهادَ . ^۷

۲۰۴.عنه صلى الله عليه و آله :مَن قَلَّ مالُهُ ، وكَثُرَ عِيالُهُ ، وحَسُنَت صَلاتُهُ ، ولَم يَغتَبِ المُسلِمينَ ؛ جاءَ يَومَ القِيامَةِ وهُوَ مَعي كَهاتَينِ . ^۸