۴ / ۵
گوناگون
۱۶۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :نادارى و نادانى ، هر عيبى را آشكار مى كنند .
۱۶۳.امام على عليه السلام :بى روزى ماندن ، خوارمايگى است .
۱۶۴.امام على عليه السلام :هر كه در آن [= دنيا] گرفتار فقر شود ، اندوهگين است .
۱۶۵.امام على عليه السلام :به رگ دل انسان ، پاره اى گوشت آويخته است كه از شگفت ترين چيزها است ؛ و آن ، قلب او است كه در آن ، مايه هايى از حكمت است و مايه هايى خلاف آن . . . واگر به فقر دچار آيد ، به بلا افتد .
۱۶۶.امام على عليه السلام :ناچارىِ فقر ، انسان را به كار[هاى] زشت و وحشت انگيز وا مى دارد .
۱۶۷.امام على عليه السلام :فقر ، زبان زيرك را از بيان حجّتش برمى بندد و بينوا در شهر خود غريب است .
۱۶۸.امام على عليه السلام :دولتمندى ، نادرستِ توانگر را درست جلوه مى دهد و درستِ فقير را نادرست .
۱۶۹.امام على عليه السلامـ به پسرش امام حسن عليه السلام ـ: جانِ پسر! فقير كوچك است ؛ سخنش شنيده نمى شود ؛ و رتبه اش دانسته نيست . فقير هر چند كه راستگو باشد ، دروغگويش مى خوانند و اگر زهد پيشه كند ، نادانش مى شمارند .
جان پسر! هر كس گرفتار فقر شود ، به چهار خصلت مبتلا گردد : سستى در باورش ، كاستى در خِرَدش ، سَبُكى در دينش ، و كم حيايى در چهره اش . پس از فقر به خداوند پناه مى جوييم .
