۱۳۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :بار خدايا! براى ما در نان بركت قرار ده و ميان ما و آن ، جدايى مينداز . اگر نان نبود ، ما نماز نمى خوانديم و روزه نمى گزارديم و واجب هاى پروردگارمان را انجام نمى داديم .
۱۳۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :بار خدايا! هر آينه به تو پناه مى جويم از اين كه در [سايه ]توانگرى ات ، دچار فقر شوم .
۱۳۲.امام على عليه السلامـ در قنوت خويش ـ: بار خدايا! بر محمّد و خاندانش درود فراوان فرست و مرا با حلالت از حرامت بى نياز ساز و از فقر در امانم دار .
۱۳۳.امام زين العابدين عليه السلام :به تو پناه مى جوييم . . . از توان نداشتن براى تأمين نيازهاى خود . . .و از فقر نزد همگنان و از زندگانىِ سخت .
۱۳۴.امام زين العابدين عليه السلام ـ از دعاى مكارم الأخلاق وى ـ :بار خدايا! بر محمّد و خاندانش درود فراوان فرست و زندگانى ام را سخت مساز و دعايم را باز مگردان ؛ كه هر آينه من براى تو ناسازى قرار نمى دهم و با تو شريكى را نمى خوانم .
۱۳۵.امام باقر عليه السلام :بار خدايا . . . مرا روزى اى مده كه سركشم سازد و به فقرى دچارم مكن كه به سببِ ابتلا در تنگنا به تيره بختى افتم . . . مرا در دنيايم زندگانى گشاده و شيرين و گوارا عطا فرما و دنيا را زندانِ من مساز .
