۱۲۷۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعاى «جوشن كبير» ـ: اى بهترين ياد كننده و ياد شده ، اى بهترين سپاس گزار و سپاس داشته شده ، اى بهترين ستاينده و ستوده!
۱۲۷۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعاى «جوشن كبير» ـ: خداوندا! من از تو درخواست مى كنم به نامت ، اى يگانه ، اى يكتا ، اى شاهد ، اى بزرگوار ، اى ستايشگر!
۱۲۷۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :ستايش ، از آنِ خداست ؛ كسى كه در يگانگى خود ، بلند پايه گشت و در يكتايى اش نزديك شد . . . هميشه بزرگوار است و هماره ستوده .
۱۲۷۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :آدم عليه السلام آن گاه كه نور را از صُلب خود ، تابان ديد ، آن هنگام كه خداوند ، اشباح ما را از اوج عرش به پشت او جابه جا كرد ، نور را ديد و اشباح [براى او ]روشن نشدند . . . پس گفت : اين اشباح چيست؟
خداوند متعال فرمود : «اى آدم! اينها اشباحِ برترين مخلوقات و آفريدگان من اند . اين ، محمّد است و من ، ستودنىِ ستوده در كارهايم . براى او نامى از نام خود برگرفتم . . . » .
۱۲۷۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعا ـ: تويى خداوند ستوده به هر زبانى .
۱۲۷۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :ستايش ، از آنِ خداست كه به نعمت خود ، ستوده است ، به توانايى خود پرستيده است و به سلطه اش فرمان رواست . . . .
