333
حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد دوّم

قرآن

«اوست اوّل و آخر، و ظاهر و باطن؛ و او به هر چيزى داناست» .

حديث

۱۲۰۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در يكى از خطبه هايش ـ: ستايش ، براى خدايى است كه در نخستينْ بودنش يكتاست و در بى آغاز بودن و جاودانگى اش به خدايى ، سِترگ است و با بزرگى و چيرگى اش ، بزرگ است . آغازگرى كرد آنچه را كه نوآورى كرد و آنچه را آفريد ، بدون نمونه اى پيشى گرفته بر آفريده اى ، نو پديدآورد . پروردگارِ بى پايان و هميشگىِ ما ، به لطف پروردگارى اش و به دانش آگاهانه و كاملش ، [موجودات را از عدم] شكافت و با استوارىِ توانايى اش ، همه آفريدگان را آفريد و با روشنايىِ صبح ، [تاريكىِ شب را] دريد . پس براى آفرينش او ، جاى گزين كننده اى نيست و براى سازندگى او ، دگرگون كننده اى وجود ندارد و حكم او را بازپس بَرنده اى نيست و فرمان او را بازگرداننده اى نيست و از دعوت او ، رها شده اى نيست و فرمان روايىِ او تمامى ندارد و ادامه وجودش ، باز نمى ايستد ؛ و اوست هستىِ نخستين و پايدارِ هميشگى و بى پايان .
فراتر از آفريدگانش ، با روشنايى اش در اُفق بلند و عزّت والا و فرمان روايى ارجمند ، پوشيده است ؛ [و در همين حال ،] بر فراز هر چيزى برترى يافته و به هر چيزى نزديك گشته است . پس بدون آن كه ديده شود و در حالى كه در بلندْ پايه ترين چشم انداز است ، خود را به آفريدگانش نمايانده است .
پس آن گاه كه با نورش پوشيده شد و در بلندمرتبگىِ خود ، برترى يافت و از آفريدگانش نهان شد ، خواست كه يگانگى ، تنها براى او باشد و فرستادگان را به سوى آنان ، گسيل داشت تا دليل فراگير و استوار بر آفريدگانش ، از آنِ او باشد و فرستادگان او به سوى آنان ، گواهانى بر آنان باشند و در ميان آنها ، پيامبران رابشارت دهنده و بيم دهنده بر انگيخت «تا هر كه هلاك شد [و گم راهى را خواست، ]با دليل روشن، هلاك شود و هر كه زندگى يافت [و هدايت را خواست، ]با دليلِ روشن، زندگى يابد» و براى اين كه بندگان ، آنچه را درباره پروردگارشان نمى دانستند ، فرا گيرند و پس ازآن كه خدا را انكار مى كردند ، او را به پروردگارى اش بشناسند و پس از ستيزه جويى ، او را در خدايى ، يگانه بدانند .


حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد دوّم
332

الكتاب

« هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْأَخِرُ وَ الظَّـهِرُ وَ الْبَاطِنُ وَ هُوَ بِكُلِّ شَىْ ءٍ عَلِيمٌ » . ۱

الحديث

۱۲۰۳.رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ في بَعضِ خُطَبِهِ ـ: الحَمدُ للّه ِِ الَّذي كانَ في أَوَّلِيَّتِهِ وَحدانِيّا ، وفي أَزَلِيَّتِهِ مُتَعَظِّما بِالإِلهِيَّةِ ، مُتَكَبِّرا بِكِبرِيائِهِ وجَبَروتِهِ ، اِبتَدَأَ مَا ابتَدَعَ ، وأَنشَأَ ما خَلَقَ عَلى غَيرِ مِثالٍ كانَ سَبَقَ بِشَيءٍ مِمّا خَلَقَ ، رَبُّنَا القَديمُ بِلُطفِ رُبوبِيَّتِهِ ، وبِعلِمِ خُبرِهِ فَتَقَ ، وبِإحكامِ قُدرَتِهِ خَلَقَ جَميعَ ما خَلَقَ ، وبِنورِ الإِصباحِ فَلَقَ ؛ فَلا مُبَدِّلَ لِخَلقِهِ ، ولا مُغَيِّرَ لِصُنعِهِ ، ولا مُعَقِّبَ لِحُكمِهِ ، ولا رادَّ لِأَمرِهِ ، ولا مُستراحَ عَن دَعوَتِهِ ، ولا زَوالَ لِمُلكِهِ ، ولَا انقِطاعَ لِمُدَّتِهِ ، وهُوَ الكَينونُ أَوَّلاً وَالدَّيمومُ أَبَدا ، المُحتَجِبُ بِنورِهِ دونَ خَلقِهِ فِي الأُفُقِ الطَّامِحِ ، وَالعِزَّ الشّامِخِ ، وَالمُلكِ الباذِخِ ، فَوقَ كُلِّ شَيءٍ عَلا ، ومِن كُلِّ شَيءٍ دَنا ، فَتَجَلّى لِخَلقِهِ مِن غَيرِ أَن يَكونَ يُرى وهُوَ بِالمَنظَرِ الأَعلى .
فَأَحَبَّ الاِختِصاصَ بِالتَّوحيدِ إِذِ احتَجَبَ بِنورِهِ ، وسَما في عُلُوّهِ ، وَاستَتَرَ عَن خَلقِهِ ، وبَعَثَ إِلَيهِمُ الرُّسُلَ لِتَكونَ لَهُ الحُجَّةُ البالِغَةُ عَلى خَلقِهِ ، ويَكونَ رُسُلُهُ إِلَيهم شُهداءَ عَلَيهِم ، وَابتَعَثَ فيهِمُ النَّبِيّينَ مُبشِّرينَ ومُنذِرينَ «لِّيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَن بَيِّنَةٍ وَيَحْيَى مَنْ حَىَّ عَن بَيِّنَةٍ» ۲ ، ولِيَعقِلَ العِبادُ عَن رَبِّهِم ما جَهِلوهُ فَيَعرِفوهُ بِرُبوبِيَّتِهِ بَعدَما أَنكَروا ، ويُوَحِّدوهُ بِالإلهِيَّةِ بَعدَما عَضَدوا . ۳

1. الحديد : ۳.

2. الأنفال : ۴۲ .

3. التوحيد : ص ۴۴ ح ۴ عن إسحاق بن غالب عن الإمام الصادق عن أبيه عليهماالسلام ، بحار الأنوار : ج ۴ ص ۲۸۷ ح ۱۹ .

  • نام منبع :
    حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد دوّم
    سایر پدیدآورندگان :
    جمعي از پژوهشگران
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    01/01/1386
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 4681
صفحه از 566
پرینت  ارسال به