۹۷۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :مؤمن ، هرگاه كار نيك كند ، شادمان مى شود ، و هرگاه كار بد كند ، آمرزش مى خواهد ، و هرگاه گرفتار شود ، شكيبايى مى ورزد ، و هرگاه به او عطا شود ، سپاس مى گويد ، و هرگاه به او بدى شود ، مى بخشايد .
۹۷۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :آن كه از بدى كردن بيمناك باشد و به خوبى كردن اميدوار ، او مؤمن است .
۹۷۸.مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو رَزين عقيلى ـ: به نزد پيامبر خدا رفتم و گفتم : . . . اى پيامبر خدا ! از كجا بدانم كه من مؤمنم؟
فرمود : «هر بنده اى از امّت من (يا : از اين امّت) ۱ ، كارى نيك كند و بداند كه آن كار ، نيك است و خداى عز و جل او را بر آن پاداش نيك مى دهد ، و كارى بد كند و بداند كه آن كار ، بد است و از خداى عز و جلبراى آن آمرزش طلبد و بداند كه تنها او مى آمرزد ، بى گمان ، او مؤمن است .
۹۷۹.المستدرك على الصحيحنـ درباره ابو ذر ـ: او (ابوذر) از پيامبر خدا درباره ايمان پرسيد . ايشان ، اين آيه را خواند : «طاعت ، آن نيست كه صورت خويش را به سوى مشرق و مغرب كنيد ؛ بلكه طاعت آن است كه به خدا و روز واپسين ، ايمان آوريد» .
چون قرائت آيه را تمام كرد ، دوباره همان را پرسيد و پيامبر صلى الله عليه و آله باز همان آيه را خواند . سه باره پرسيد و باز پيامبر خدا همان آيه را خواند . ديگر باره پرسيد . ايشان فرمود : «[يعنى] هر گاه كار نيكى كردى ، دلت آن را دوست داشته باشد و هرگاه كار بدى كردى ، دلت آن را ناخوش داشته باشد [ ، اين نشانه ايمان است]» .
۹۸۰.سنن ابن ماجةـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله مى گفت : «بار خدايا ! مرا از آنان قرار ده كه هرگاه كار نيك كنند ، شاد مى شوند و هرگاه كار بد كنند ، آمرزش مى طلبند» .
