543
حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد سوّم

۲۰۸۰.علل الشرائعـ به نقل از ابن عبّاس ، در پاسخ به سؤال از آيه : «آيا نه تو را يتيم يافت ، پس پناه داد؟» ـ: در حقيقت ، پيامبر خدا از آن رو يتيم ناميده شده كه در پهنه زمين ، هيچ كس از اوّلين و آخرين ، نظير او نبود . از اين رو ، خداوند عز و جل با بر شمردن نعمت هاى خود كه بر وى منّت نهاده ، مى فرمايد : «مگر نه اين كه تو را يتيم يافت» يعنى يگانه و بى مانند [يافت] ، «پس، پناه داد؟» ، يعنى مردم را به سوى تو كشاند و فضيلت تو را به ايشان شناسانْد و آنها تو را شناختند .

ج ـ درس ناخوانده

قرآن

«و تو هيچ كتابى را پيش از اين نمى خواندى و با دست خود ، نمى نوشتى ؛ و گرنه ، باطل انديشان ، قطعاً به شك مى افتادند» .

«و همين گونه، روحى از امر خودمان به سوى تو وحى كرديم. تو نمى دانستى كتاب چيست و ايمان كدام است ؛ ولى آن را نورى گردانيديم كه هر كه از بندگان خود را بخواهيم ، به وسيله آن ، راه مى نماييم ؛ و به راستى كه تو به خوبى ، به راه راست ، هدايت مى كنى» .

حديث

۲۰۸۱.امام رضا عليه السلامـ در گفتگوهاى خود با پيروان اديان ، در اثبات نبوّت محمّد صلى الله عليه و آله ـ: از جمله نشانه ها[ ى نبوّتش] ، اين است كه او يتيم و فقير و چوپان و اجير بود . نه كتابى آموخت و نه به محضر آموزگارى ، آمد و شد كرد . سپس قرآنى آورد كه در آن ، كلمه به كلمه داستان هاى پيامبران و سرگذشت آنان و اخبار گذشتگان و آيندگان تا روز قيامت ، آمده است .


حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد سوّم
542

۲۰۸۰.علل الشرائع عن ابن عبّاسـ لَمّا سُئلَ عن قَولِ اللّهِ : «ألَمْ يَجِدْكَ يَتيما فآوَى» ـ: إنّما سُمِّي يَتيما لأ نَّهُ لم يَكُن لَهُ نَظيرٌ على وَجهِ الأرضِ مِن الأوَّلِينَ والآخِرينَ ، فقالَ عز و جلمُمتَنّا علَيهِ نِعَمَهُ : «ألَمْ يَجِدْكَ يَتيما» أي وَحيدا لا نَظيرَ لَكَ ، «فآوَى» إلَيكَ النّاسَ ، وعَرَّفَهُم فَضلَكَ حتّى عَرَفوكَ . ۱

ج ـ اُمّيٌّ

الكتاب

« وَ مَا كُنتَ تَتْلُواْ مِن قَبْلِهِ مِن كِتَـبٍ وَ لَا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ إِذًا لَارْتَابَ الْمُبْطِـلُونَ » . ۲

« وَ كَذَ لِكَ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ رُوحًا مِّنْ أَمْرِنَا مَا كُنتَ تَدْرِى مَا الْكِتَـبُ وَ لَا الْاءِيمَـنُ وَ لَـكِن جَعَلْنَـهُ نُورًا نَّهْدِى بِهِ مَن نَّشَآءُ مِنْ عِبَادِنَا وَ إِنَّكَ لَتَهْدِى إِلَى صِرَ طٍ مُّسْتَقِيمٍ » . ۳

الحديث

۲۰۸۱.الإمام الرّضا عليه السلامـ مِن مُحاوَراتِهِ مَع أهلِ الأديانِ ، في إثباتِ نُبُوَّةِ محمّدٍ صلى الله عليه و آله ـ: ومِن آياتِهِ أ نّهُ كانَ يَتيما فَقيرا راعِيا أجِيرا ، لَم يَتَعَلَّمْ كِتابا ولَم يَختَلِفْ إلى مُعلِّمٍ ، ثُمّ جاءَ بالقرآنِ الّذي فيهِ قِصَصُ الأنبياءِ عليهم السلام وأخبارُهُم حَرفا حَرفا ، وأخبارُ مَن مَضى ومَن بَقِيَ إلى يَومِ القِيامَةِ . ۴

1.علل الشرائع : ص ۱۳۰ ح ۱ ، بحار الأنوار : ج ۱۶ ص ۱۴۱ ح ۴ .

2.العنكبوت : ۴۸.

3.الشورى : ۵۲.

4.عيون أخبار الرضا عليه السلام : ج ۱ ص ۱۶۷ ح ۱ عن الحسن بن محمّد النوفلي ، بحار الأنوار : ج ۱۰ ص ۳۰۹ ح ۱ .

  • نام منبع :
    حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد سوّم
    سایر پدیدآورندگان :
    جمعي از پژوهشگران
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    01/01/1386
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 7095
صفحه از 643
پرینت  ارسال به