۱۸۴۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند به سه تن نمى نگرد و با آنان سخن نمى گويد : پيشواى ستمكار ، پيرِ زناكار ، و عابد متكبّر .

۱۸۴۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند ، سه تن را دشمن مى دارد : پيرِ زناكار ، فقير متكبّر ، و دولتمندِ ستمكار .

۱۸۴۳.البُخلاءـ به نقل از ابو ذر ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «خداوند متعال ، سه تن را دشمن مى دارد : بخيل ، منّت گذار و بدكار» يا فرمود : «بازرگانى كه بسيار سوگند بخورد و فقير متكبّر» .

۱۸۴۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند عز و جل . . . سه تن را دشمن مى دارد : پيرِ زناكار ، فقير متكبّر ، و دولتمندِ بخيل .

۱۸۴۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند متعال ، دولتمندِ ستمكار ، پيرِ نادان و مستمندِ متكبّر را دشمن مى دارد .

۱۸۴۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند ، سه تن را دشمن مى دارد : كسى كه منّت گذارانه صدقه مى دهد ؛ آن كه در عين دارايى ، در خرجى دادنْ تنگ مى گيرد ؛ و فقيرِ وِلخرج .

۱۸۴۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند ، پيرِ زناكار ، دولتمند ستمكار ، فقيرِ متكبّر و گداى سِمج را دشمن مى دارد و پاداشِ بخشنده منّت گذار را از ميان مى بَرَد و متكبّرِ گستاخِ دروغگو را سختْ دشمن مى دارد .

۱۸۴۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند ، كسى را كه به خانه اش يورش برند و او [در دفاع از خانواده اش ]نجنگد ، دشمن مى دارد .

۱۸۴۱.عنه صلى الله عليه و آله :ثَلاثَةٌ لا يُكَلِّمُهُمُ اللّهُ ولا يَنظُرُ إلَيهِم : أميرٌ جائِرٌ ، وشَيخٌ زانٍ ، وعابِدٌ مُتَكَبِّرٌ . ^۱

۱۸۴۲.عنه صلى الله عليه و آله :ثَلاثَةٌ يُبغِضُهُمُ اللّهُ : الشَّيخُ الزّاني ، وَالفَقيرُ المُختالُ ، وَالغَنِيُّ الظَّلومُ . ^۲

۱۸۴۳.البخلاء عن أبي ذرّ :قالَ النبيّ صلى الله عليه و آله : ثَلاثَةٌ يُبغِضُهُمُ اللّهُ تَعالى : البَخيلُ ، وَالمَنّانُ ، وَالفاجِرُ . أو قالَ : التّاجِرُ الحَلّافُ ، وَالفَقيرُ المُختالُ . ^۳

۱۸۴۴.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :إنَّ اللّهَ عز و جل . . . يُبغِضُ ثَلاثَةً : يُبغِضُ الشَّيخَ الزّانِيَ ، وَالفَقيرَ المُختالَ ، وَالمُكثِرَ البَخيلَ . ^۴

۱۸۴۵.عنه صلى الله عليه و آله :إنَّ اللّهَ تَعالى يُبغِضُ الغَنِيَّ الظَّلومَ ، وَالشَّيخَ الجَهولَ ، وَالعائِلَ المُختالَ . ^۵

۱۸۴۶.عنه صلى الله عليه و آله :ثَلاثَةٌ يُبغِضُهُمُ اللّهُ : المَنّانُ بِصَدَقَتِهِ ، وَالمُقتِرُ مَعَ سَعَتِهِ ، وَالفَقيرُ المُسرِفُ . ^۶

۱۸۴۷.عنه صلى الله عليه و آله :إنَّ اللّهَ يُبغِضُ الشَّيخَ الزّانِيَ ، وَالغَنِيَّ الظَّلومَ ، وَالفَقيرَ المُختالَ ، وَالسّائِلَ المُلحِفَ . ويُحبِطُ أجرَ المُعطِي المَنّانِ . ويَمقُتُ البَذيخَ الجَرِيَّ الكَذّابَ . ^۷

۱۸۴۸.عنه صلى الله عليه و آله :إنَّ اللّهَ عز و جل يُبغِضُ رَجُلاً يُدخَلُ عَلَيهِ في بَيتِهِ ولا يُقاتِلُ . ^۸