فصل ششم : بدا در قضا
۶ / ۱
معناى بدا
قرآن
«خدا آنچه را بخواهد ، محو يا اثبات مى كند ؛ و اصل كتاب ، نزد اوست» .
حديث
۱۵۷۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره اين سخن خداى متعال : «خداوند، آنچه را بخواهد، محو يا اثبات مى كند ؛ و اصل كتاب، نزد اوست» ـ: از اَجَل ، آنچه را بخواهد ، محو مى كند و در اَجَل ، آنچه را بخواهد ، مى افزايد .
۱۵۸۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره اين سخن خداى متعال : «خداوند ، آنچه را بخواهد ، محو يا اثبات مى كند» ـ: از روزى ، كم مى كند و در آن مى افزايد . از اَجَل ، كم مى كند و در آن مى افزايد .
۱۵۸۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند عز و جل به يكى از پيامبرانش وحى فرمود : «فلان پادشاه را خبر كن كه : من تا فلان وقت ، جانت را مى گيرم» .
آن پيامبر به نزد پادشاه رفت و او را آگاه كرد . [در لحظه موعود ،] خدا پادشاه را در حالى كه بر تختش قرار داشت ، [به مرگ] فرا خواند تا اين كه از تخت افتاد . آن گاه گفت : پروردگارا! به من مهلت دِه تا نوزادم بزرگ شود و كارم را انجام دهم .
آن گاه خداوند عز و جل به آن پيامبر ، وحى فرمود : «نزد آن پادشاه برو و به او خبر بده كه من ، اَجَل او را به تأخير انداختم و به عمر او ، پانزده سال افزودم» .
آن پيامبر گفت : پروردگارا! تو خود مى دانى كه من هرگز دروغ نگفته ام [و اگر اين خبر را به پادشاه برسانم ، نزد او دروغگو شمرده مى شوم] .
خداوند عز و جل به او وحى فرمود : «همانا تو بنده اى مأمور هستى . پس ، خبر را به او برسان ، كه از كار خدا ، پرسش نمى شود» .
