301
حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد چهارم

ج ـ زيارت امام حسين عليه السلام

۲۷۰۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: خداوند ، قبر تو و فرزندى از تو را قطعه اى از قطعه هاى بهشت و عرصه اى از عرصه هاى آن قرار داده است ... هر كس قبر شما را زيارت كند ، معادل آن ، ثواب هفتاد حج پس از حَجّة الاسلام دارد ، و از گناهانش پاك شده تا از زيارت بازگردد و حالش همانند روز تولّد از مادرش است .پس شاد باش و به دوستان و دوستدارانت شادباش ده از نعمت و روشنى چشمى كه چشمى نديده و گوشى نشنيده و به دلى خطور نكرده است . امّا مردمانى پست ، زائران قبر شما را سرزنش مى كنند ، در حدى كه زن زناكار به زنايش سرزنش مى شود . اينان ، بدانِ امّت من هستند ، شامل شفاعت من نمى شوند و بر حوضم وارد نمى گردند .

۲۷۰۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در فضيلت زيارت امام حسين عليه السلام ـ: اجابت [دعا] در زير گنبد او ، و شفا در تربت اوست و امامان از نسل اويند .

د ـ زيارت امام رضا عليه السلام

۲۷۰۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :زود باشد كه پاره اى از تن من ، در خاك خراسان ، دفن شود . هيچ مؤمنى آن را زيارت نمى كند ، مگر آن كه خداوند عز و جل بهشت را بر او واجب و بدنش را بر آتش دوزخ ، حرام مى گرداند .


حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد چهارم
300

ج ـ زيارَةُ الإمامِ الحُسَين عليه السلام

۲۷۰۶.رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ لِعَليٍّ عليه السلام ـ: إنَّ اللّه َ جَعَلَ قَبرَكَ وقَبَر وَلَدلك بِقاعا مِن بقاع الجَنّةِ ، وعَرَصةً ۱ مِن عَرَصاتِها ... . مَن زارَ قُبورَكُم عَدل ذلِكَ لَهُ ثَواب سَبعينَ حَجّة بَعدَ حجَّةِ الإسلامِ ، وخَرَجَ مِن ذُنوبِهِ حتّى يَرجِع مِن زِيارَتِكُم كَيومَ وَلَدتهُ اُمّهُ ، فَأَبشِر وبَشّر أولياءَكَ ومُحبِّيكَ مِنَ النَّعيمِ وقرّة العَين بِما لا عَينَ رَأت ولا اُذن سَمِعَت ولا خَطَرَ عَلى قَلبِ بَشرٍ ، ولكِنَّ حُثالةً ۲ مِنَ النّاسِ يُعيِّرونَ زُوّارَ قُبورِكم بِزِيارَتِكُم كَما تُعَيّر الزّانية بِزِناها ، اُولئك شِرارُ اُمّتي ، لا نالَتهُم شَفاعَتي ، ولا يَرِدونَ حَوضي! ۳

۲۷۰۷.عنه صلى الله عليه و آلهـ في فضل زيارة الحسين عليه السلام ـ: إنَّ الإجابةَ تَحتَ قُبَّتهِ ، وَالشِّفاءَ في تُربَتِهِ ، وَالأئمَّة مِن ولدِهِ . ۴

د ـ زيارةُ الإمامِ الرِّضا عليه السلام

۲۷۰۸.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :سَتُدفَنُ بَضعَةٌ مِنّي بأرضِ خُراسانَ ، لا يَزُورُها مُؤمِنٌ إلّا أوجَبَ اللّه ُ عز و جللَهُ الجَنَّةَ وحَرَّمَ جَسَدَهُ على النّارِ . ۵

1. العَرصةُ : كلّ بقعة بين الدور واسعة ليس فيها بناء (لسان العرب : ج ۷ ص ۵۲ «عرص») .

2. الحُثَالَةُ : الرديء من كلّ شيء (النهاية : ج ۱ ص ۳۳۹ «حثل») .

3. تهذيب الأحكام : ج ۲ ص ۲۲ ح ۵۰ و ص ۱۰۷ ح ۱۸۹ عن أبي عامر عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام ، بحار الأنوار : ج ۱۰۰ ص ۱۲۱ ح ۲۲ .

4. كفاية الأثر : ص ۱۷ عن ابن عبّاس ، بحار الأنوار : ج ۳۶ ص ۲۸۶ ح ۱۰۷ .

5. كتاب من لا يحضره الفقيه : ج ۲ ص ۵۸۵ ح ۳۱۹۴ ، بحار الأنوار : ج ۱۰۲ ص ۳۱ ح ۱.

  • نام منبع :
    حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد چهارم
    سایر پدیدآورندگان :
    جمعي از پژوهشگران
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    01/01/1386
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 6913
صفحه از 568
پرینت  ارسال به