۱۲ / ۲
پارسيان و ايمان
قرآن
«شما همان [ مردمى ] هستيد كه براى انفاق در راه خدا فرا خوانده شده ايد. پس برخى از شما بخل مى ورزند، و هر كس بخل ورزد، تنها به زيان خود بخل ورزيده ، و[ گرنه ] خدا، بى نياز است و شما نيازمنديد. و اگر روى برتابيد، [ خدا ] جاى شما را به مردمى غير از شما خواهد داد كه مانند شما نخواهند بود» .
«اى مردم! اگر [ خدا ] بخواهد، شما را [ از ميان ] مى بَرَد و ديگران را [ پديد ] مى آورد و خدا بر اين [ كار ]تواناست» .
«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! هر كس از شما از دين خود برگردد، به زودى، خدا گروهى [ ديگر ] را مى آورد كه آنان را دوست مى دارد و آنان [ نيز ] او را دوست دارند. [ اينان ] با مؤمنان، فروتن [ و ] بر كافران سرفرازند. در راه خدا جهاد مى كنند و از سرزنش هيچ ملامتگرى نمى ترسند. اين، فضل خداست. آن را به هر كه بخواهد، مى دهد؛ و خدا گشايشگرِ داناست» .
«و [ نيز بر جماعت هايى ] ديگر از ايشان كه هنوز به آنها نپيوسته اند؛ و اوست ارجمند سنجيده كار» .
«و اگر آن را بر برخى از غير عرب زبانان نازل مى كرديم و [ پيامبر ] آن را بر ايشان مى خواند، به آن ايمان نمى آوردند» .
حديث
۳۷۸۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :اگر ايمان ، به ثريّا آويزان باشد كه عرب به آن دست نيابد، مردانى از فارس به آن دست خواهند يافت.
۳۷۸۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :اگر دين به ثريّا آويخته باشد، مردمانى از فارس، آن را به دست خواهند آورد.
