۴۸۴۵.امام صادق عليه السلام :از پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيدند: گرفتارترينْ مردم در دنيا ، كيان اند؟
فرمود: «پيامبران، سپس برترين هاى پس از آنان و [سپس ]برترين هاى پس از آنان . مؤمن به اندازه ايمان و نيكى عمل هايش، مبتلا مى گردد. پس هر كس ايمانش كامل و عملش نيكو باشد، گرفتارى اش بيشتر، و هر كس ايمانش ناقص و عملش اندك باشد، گرفتارى اش اندك خواهد بود».

۴۸۴۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :بيش از آنچه خانواده بيمار ، او را از غذاها[ى زيانبار] پرهيز مى دهند ، خداوند متعال ، مؤمن را از [آلودگى به] دنيا پرهيز مى دهد . همچنين نوازش خداوند عز و جل به مؤمن با گرفتار كردن، از نوازش پدر به فرزندش با خيرخواهى ، شديدتر است.

۴۸۴۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :رگى از مؤمن نمى زند ، جز اين كه خداوند در برابر آن، گناهى را از او مى ريزد و برايش ثوابى مى نويسد و او را درجه اى بالا مى برد.

۴۸۴۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :انسان [گاه] ، درجه عالى در بهشت دارد كه جز در سايه برخى از گرفتارى هايى كه به او مى رسند، بِدان نايل نمى شود. چنانچه مرگ او فرا رسد و او به آن درجه نرسيده باشد، مرگ، چنان بر او سخت گرفته مى شود تا به آن درجه دست يابد.

۴۸۴۹.عدّة الداعى:پيامبر خدا فرمود: «در بهشت، جايگاه هايى هست كه بندگان با عمل هايشان بِدانها نمى رسند. آن جايگاه ها، آويزى [نگه دارنده] از بالا و پايه اى از پايين ندارند».
گفته شد: اى پيامبر خدا! صاحبان آن منازل، كيان اند؟
فرمود: «آنان، گرفتاران و اندوهناكان اند».

۴۸۵۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداى متعال براى بنده در بهشت ، درجه اى بلند مقرّر كرده كه عمل او به آن نمى رسد. پس پيوسته گرفتار بلا مى شود تا بِدان برسد.

۴۸۵۱.مسند ابن حنبلـ به نقل از عبد الرحمان بن شيبه ـ: عايشه [به من] خبر داد كه پيامبر خدا بيمار شد و شروع كرد به ناله كردن و به خود پيچيدن. عايشه [به پيامبر صلى الله عليه و آله ] گفت: اگر بعضى از ما اين كار را مى كرد، بر او خشم مى گرفتى.
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «بر نيكوكاران، سخت گرفته مى شود و به مؤمن، هيچ آسيبى (از رفتن خار در تنش گرفته تا بالاتر از آن) نمى رسد، جز اين كه با آن، گناهى از او ريخته مى شود و با آن، يك درجه بالا مى رود».

۴۸۴۵.الإمام الصادق عليه السلام :سُئِلَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله : مَن أشَدُّ النّاسِ بَلاءً فِي الدُّنيا ؟ فَقالَ : النَّبِيّونَ ثُمَّ الأَمثَلُ فَالأَمثَلُ ، ويُبتَلَى المُؤمِنُ بَعدُ عَلى قَدرِ إيمانِهِ وحُسنِ أعمالِهِ ، فَمَن صَحَّ إيمانُهُ وحَسُنَ عَمَلُهُ اشتَدَّ بَلاؤُهُ ، ومَن سَخُفَ إيمانُهُ وضَعُفَ عَمَلُهُ قَلَّ بَلاؤُهُ . ^۱

۴۸۴۶.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :إنَّ اللّهَ أشَدُّ حِميَةً لِلمُؤمِنِ مِنَ الدُّنيا مِنَ المَريضِ أهلَهُ مِنَ الطَّعامِ ، وَاللّهُ عز و جلأشَدُّ تَعاهُدا لِلمُؤمِنِ بِالبَلاءِ مِنَ الوالِدِ لِوَلَدِهِ بِالخَيرِ . ^۲

۴۸۴۷.عنه صلى الله عليه و آله :ما ضُرِبَ مِن مُؤمِنٍ عِرقٌ إلّا حَطَّ اللّهُ عَنهُ بِهِ خَطيئَةً ، وكَتَبَ لَهُ بِهِ حَسَنَةً ، ورَفَعَ لَهُ بِهِ دَرَجَةً . ^۳

۴۸۴۸.عنه صلى الله عليه و آله :إنَّ الرَّجُلَ لَتَكونُ لَهُ دَرَجَةٌ رفيعَةٌ مِنَ الجَنَّةِ لا يَنالُها إلّا بِشَيءٍ مِنَ البَلايا تُصيبُهُ ، حَتّى يَنزِلَ بِهِ المَوتُ وما بَلَغَ تِلكَ الدَّرَجَةَ ، فَيُشَدَّدُ عَلَيها حَتّى يَبلُغَها . ^۴

۴۸۴۹.عدّة الداعي عن النبيّ صلى الله عليه و آله :إنَّ فِي الجَنَّةِ مَنازِلَ لا يَنالُهَا العِبادُ بِأَعمالِهِم ، لَيسَ لَها عِلاقَةٌ مِن فَوقِها ولا عِمادٌ مِن تَحتِها .
قيلَ : يا رَسولَ اللّهِ ، مَن أهلُها ؟ فَقالَ : هُم أهلُ البَلايا وَالهُمومِ . ^۵

۴۸۵۰.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :إنَّ اللّهَ تَعالى لَيَكتُبُ لِلعَبدِ الدَّرَجَةَ العُليا فِي الجَنَّةِ ، فَلا يَبلُغُها عَمَلُهُ ، فَلا يَزالُ يُتَعَهَّدُ بِالبَلاءِ حَتّى يَبلُغَها . ^۶

۴۸۵۱.مسند ابن حنبل عن عبد الرحمن بن شيبة :إنَّ عائِشَةَ أخبَرَتهُ أنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله طَرَقَهُ وَجَعٌ ، فَجَعَلَ يَشتَكي ويَتَقَلَّبُ عَلى فِراشِهِ . فَقالَت عائِشَةُ : لَو صَنَعَ هذا بَعضُنا لَوَجَدتَ ^۷ عَلَيهِ ؟
فَقالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله : إنَّ الصّالِحينَ يُشَدَّدُ عَلَيهِم ، وإنَّهُ لا يُصيبُ مُؤمنا نَكبَةٌ مِن شَوكَةٍ فَما فَوقَ ذلِكَ إلّا حُطَّت بِهِ عَنهُ خَطيئَةٌ ، ورُفِعَ بِها دَرَجَةٌ . ^۸