ج ـ بى تابى نكردن
۴۷۹۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :كسى كه [حكمتِ] بلا را بشناسد، بر آن شكيبايى مى ورزد؛ ولى كسى كه آن را نشناسد، از آن بدش مى آيد.
۴۷۹۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :دو صدايند كه نفرين شده اند و خداوند از آنها نفرت دارد : فغان كردن به هنگام مصيبت، و صداهاى هنگام خوشى و شادى ؛ يعنى نوحه گرى و آوازه خوانى .
۴۷۹۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :از ما نيست كسى كه [در مصيبت] به صورت [خود ]سيلى زند و گريبان بدرد .
۱ / ۶
تسليت دادن سوگوار
۴۷۹۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كه سوگوارى را تسليت دهد، اجرى همانند اجر او دارد.
۴۷۹۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كه برادر مؤمن خود را در سوگى تسلّا دهد، خداوند عز و جلدر روز قيامت، تن پوشى سبز رنگ و شادى آور، بر او مى پوشاند.
۴۷۹۹.امام على عليه السلام :پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه تسليت مى داد، مى فرمود: «خداوند ، پاداشتان دهد و شما را مشمول رحمت خويش گردانَد!». و هر گاه تبريك مى گفت، مى فرمود: «خداوند به شما بركت دهد و مبارك گرداند!».
۴۸۰۰.مسكّن الفؤاد:وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله درگذشت، اصحاب بر گردش حلقه زدند و پيرامونش گريستند و همگى جمع شدند. مردى كه محاسنى جوگندمى داشت و تنومند و خوش سيما بود، وارد شد و جمعيت را شكافت و جلو آمد و گريست. آن گاه، رو به اصحاب پيامبر خدا كرد و گفت: «خداى را در هر سوگى، تسليتى است و براى هر از دست رفته اى، عوض مى دهد و براى هر رفته اى، جاى گزينى قرار مى دهد. پس به خداوند ، روى كنيد و به او بگراييد. و در هنگام بلا، به شما مى نگرد [كه آيا بى تابى مى كنيد يا صبر]، پس مواظب باشيد؛ زيرا مصيبت ديده[ى واقعى]، كسى است كه [در برابر اندوهش ]اجرى نصيبش نشود».
اصحاب از يكديگر پرسيدند: اين مرد را مى شناسيد؟
على عليه السلام فرمود: «آرى . اين، برادر پيامبر خدا، خضر عليه السلام است».
