145
حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد هفتم

۵۱۰۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :۱ هر كار ارزشمندى كه با ستايش خداوند و درود فرستادن بر من آغاز نشود ، گفتارى ناتمام و ناقص است ، و از هر بركتى محروم است .

۷ / ۳

آشكار سخن گفتن

قرآن

«و از خدا و پيامبر اطاعت كنيد و [ از گناهان ] بر حذر باشيد . پس اگر روى گردانديد، بدانيد كه بر عهده پيامبر ما، فقط رساندن [ پيامِ ] آشكار است» .

«بر پيامبر [ خدا، وظيفه اى ] جز ابلاغ [ رسالت ] نيست، و خداوند ، آنچه را آشكار و آنچه را پوشيده مى داريد ، مى داند» .

«و ما هيچ پيامبرى را جز به زبان قومش نفرستاديم، تا [ حقايق را ] براى آنان بيان كند. پس خدا هر كه را بخواهد ، بى راه مى گذارد و هر كه را بخواهد ، هدايت مى كند ؛ و اوست ارجمند حكيم» .

«و كسانى كه شرك ورزيدند ، گفتند: اگر خدا مى خواست ، نه ما و نه پدرانمان ، هيچ چيزى را غير از او نمى پرستيديم و بدون [ حكم ] او ، چيزى را حرام نمى شمرديم . كسانى كه پيش از آنان بودند ، [ نيز ] چنين رفتار كردند ؛ ولى آيا جز ابلاغ آشكار ، بر پيامبران [ وظيفه اى ]است؟» .

«پس اگر روى گردان شوند، بر عهده تو فقط ابلاغ آشكار است» .

«در حقيقت، ما اين [ قرآن ] را بر زبان تو آسان ساختيم تا پرهيزگاران را بِدان نويد، و مردم ستيزه جو را بِدان بيم دهى» .

«و از زبانم گره بگشاى [ تا ] سخنم را بفهمند » .

1.به سانِ دستِ بُريده است» . پيامبر صلى الله عليه و آله در اين روايت ، كاستى خطابه را به جاى نقص خلقت آدمى نشانده است . شبيه اين حديث ، روايت ديگرى است كه ابو عبيد قاسم بن سلّام در كتاب غريب الحديث خود ، از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل كرده است : «هر كس قرآن را فرا گيرد و سپس آن را فراموش كند ، خداوند سبحان را در حالى كه بُريده دست است ، ملاقات خواهد كرد» . ابن سلّام افزوده است : «أجذم» كه در متن حديث آمده ، به معناى «دستْ بُريده» است (المَجازات النبويّة : ص ۲۴۴ ح ۱۹۷) .


حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد هفتم
144

۵۱۰۹.عنه صلى الله عليه و آله :كُلُّ أمرٍ ذي بالٍ لا يُبدَأُ فيهِ بِحَمدِ اللّهِ وَالصَّلاةِ عَلَيَّ فَهُوَ أقطَعُ أبتَرُ ، مَمحوقٌ مِن كُلِّ بَرَكَةٍ . ۱

۷ / ۳

الوُضوحُ فِي الكَلامِ

الكتاب

« وَأَطِيعُواْ اللَّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَاحْذَرُواْ فَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُواْ أَنَّمَا عَلَى رَسُولِنَا الْبَلَـغُ الْمُبِينُ » . ۲

« مَّاعَلَى الرَّسُولِ إِلَا الْبَلَـغُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا تَكْتُمُونَ » . ۳

« وَ مَآ أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَا بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ فَيُضِلُّ اللَّهُ مَن يَشَآءُ وَ يَهْدِى مَن يَشَآءُ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ » . ۴

«وَ قَالَ الَّذِينَ أَشْرَكُواْ لَوْ شَآءَ اللَّهُ مَا عَبَدْنَا مِن دُونِهِ مِن شَىْ ءٍ نَّحْنُ وَ لَا ءَابَآؤُنَا وَ لَا حَرَّمْنَا مِن دُونِهِ مِن شَىْ ءٍ كَذَ لِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ إِلَا الْبَلَـغُ الْمُبِينُ» . ۵

«فَإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَـغُ الْمُبِينُ» . ۶

« فَإِنَّمَا يَسَّرْنَـهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ وَ تُنذِرَ بِهِ قَوْمًا لُّدًّا » . ۷

« وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّن لِّسَانِى * يَفْقَهُواْ قَوْلِى » . ۸

1.كنز العمّال : ج ۱ ص ۵۵۸ ح ۲۵۱۰ نقلاً عن الرهاوي عن أبي هريرة .

2.المائدة : ۹۲.

3.المائدة : ۹۹.

4.إبراهيم : ۴.

5.النحل : ۳۵.

6.النحل : ۸۲ .

7.مريم : ۹۷.

8.طه : ۲۷ و ۲۸.

  • نام منبع :
    حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد هفتم
    سایر پدیدآورندگان :
    جمعي از پژوهشگران
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    01/01/1386
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 5397
صفحه از 524
پرینت  ارسال به