۷۵۵۵.مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: فلانى در شب نماز مى خواند و صبح، دزدى مى كند.
فرمود: «آنچه مى گويد (نمازش) ، به زودى او را باز مى دارد» .
۶ / ۵
پايدارى
قرآن
«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! از شكيبايى و نماز ، يارى جوييد؛ زيرا خدا با شكيبايان است» .
حديث
۷۵۵۶.سنن أبى داوودـ به نقل از حُذَيفه ـ: هرگاه به پيامبر صلى الله عليه و آله غم و اندوهى مى رسيد، نماز مى خواند . ۱
۷۵۵۷.مسكّن الفؤادـ به نقل از يوسف بن عبداللّه بن سلّام ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله هرگاه به خانواده اش سختى مى رسيد، آنان را به نماز فرمان مى داد و سپس اين آيه را قرائت مى كرد: «و خانواده ات را به نماز فرمان ده و خود بر آن ، شكيبا باش» .
۶ / ۶
فرود آمدن رحمت
۷۵۵۸.الكافىـ به نقل از ابو حمزه ، از امام باقر عليه السلام ـ: پيامبر خدا فرمود: «هنگامى كه بنده مؤمن در نمازش مى ايستد، خداوند به او مى نگرد (يا فرمود: خدا به او روى مى آورد) تا آن گاه كه باز گردد و سايه رحمت را از بالاى سرش تا كرانه آسمان بر او مى گسترد و فرشتگان، اطرافش را تا كرانه آسمان مى گيرند و فرشته اى بر بالاى سرش گمارده مى شود كه به او مى گويد: «اى نمازگزار! اگر مى دانستى چه كسى به تو مى نگرد و با چه كسى مناجات مى كنى، روى نمى گرداندى و هرگز از اين جا نمى رفتى» .
