۴۳ / ۴
نكوهش راه رفتن با نِخوت
قرآن
«و در [ روى ] زمين، به نخوت، گام بر مدار؛ چرا كه هرگز زمين را نمى توانى شكافت و در بلندى به كوه ها نمى توانى رسيد» .
«و از مردم [ به نِخوت ] رُخ بر متاب و در زمين، خرامان، راه مرو. همانا خدا ، خودپسندِ لافزن را دوست نمى دارد» .
«و بندگان [خداى] رحمان، كسانى اند كه روى زمين به نرمى، گام بر مى دارند و چون نادانان، ايشان را طرف خطاب قرار دهند، به ملايمت، پاسخ مى دهند» .
حديث
۶۹۳۹.امام على عليه السلام :پيامبر خدا بر عدّه اى كه جمع شده بودند، گذشت و فرمود : «بر گِرد چه جمع شده ايد؟».
گفتند: اى پيامبر خدا! اين ديوانه ، غش كرده و ما پيرامون او گِرد آمده ايم.
فرمود: «او ديوانه نيست؛ بلكه بيمار است».
سپس فرمود: «آيا شما را آگاه نسازم كه ديوانه حقيقى كيست؟».
گفتند: بفرما ، اى پيامبر خدا.
فرمود: «كسى كه با نخوتْ راه مى رود و متكبّرانه مى نگرد و پهلوهايش را با شانه هايش حركت مى دهد، نافرمانى خدا مى كند و با اين حال، بهشتِ او را آرزو مى كند. كسى از شرّ او ايمن نيست و به خيرش اميدى نمى رود. چنان كسى ديوانه است و اين، بيمار است».
