۷۸۵۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :ساعت اميد [به استجابت دعا] در روز جمعه را در بعد از [نماز] عصر تا غروب آفتاب بجوييد.

۷۸۵۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس نماز جمعه را بخواند ، برايش [ثواب] يك حجّ پذيرفته نوشته مى شود و چون نماز عصر را بخواند ، برايش يك عمره محسوب مى شود ، و اگر تا شب در جاى خود بمانَد ، هر چه از خداوند بخواهد ، به او عطا مى فرمايد.

۷۸۵۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :روز جمعه ، دوازده ساعت است . در اين دوازده ساعت ، هر بنده مسلمانى از خداوند عز و جل چيزى بخواهد ، حتما خداوند عز و جل آن را به او عطا مى كند . پس آن [لحظه استجابت دعا ]را در آخرين ساعت بعد از عصر بجوييد.

۷۸۵۵.معانى الأخبارـ به نقل از زيد بن على از پدرانش عليهم السلام ـ: فاطمه عليهاالسلام ، دختر پيامبر خدا مى گويد : «از پيامبر صلى الله عليه و آله شنيدم : در جمعه ، ساعتى هست كه هر مرد مسلمانى آن را دريابد و در آن ساعت از خداوند عز و جل خيرى بخواهد ، حتما به او مى دهد .
گفتم : اى پيامبر خدا ! آن ، كدام ساعت است؟
فرمود : آن گاه كه نصف خورشيد ، غروب كرده باشد ».
فاطمه عليهاالسلام به غلامش مى فرمود : «بر بلندى برو و هر گاه ديدى نصف قرصِ خورشيد غروب كرده است ، مرا آگاه كن تا دعا كنم».

۷۸۵۲.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :اِلتَمِسُوا السّاعَةَ الَّتي تُرجى في يَومِ الجُمُعَةِ بَعدَ العَصرِ إلى غَيبوبَةِ الشَّمسِ . ^۱

۷۸۵۳.عنه صلى الله عليه و آله :مَن صَلَّى الجُمُعَةَ كُتِبَت لَهُ حَجَّةٌ مُتَقَبَّلَةٌ ؛ فَإِن صَلَّى العَصرَ كانَت لَهُ عُمرَةٌ ؛ فَإِن يُمسي في مَكانِهِ لَم يَسأَلِ اللّهَ شَيئا إلّا أعطاهُ إيّاهُ . ^۲

۷۸۵۴.عنه صلى الله عليه و آله :يَومُ الجُمُعَةِ اثنَتا عَشرَةَ ساعَةً ، لا يوجَدُ فيها عَبدٌ مُسلِمٌ يَسأَلُ اللّهَ عز و جل شَيئا إلّا آتاهُ عز و جل إيّاهُ ، فَالتَمِسوها آخِرَ ساعَةٍ بَعدَ العَصرِ . ^۳

۷۸۵۵.معاني الأخبار عن زيد بن عليّ عن آبائه عليهم السلامعن فاطمة بنت النبيّ صلوات اللّه عليها : سَمِعتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله : إنَّ فِي الجُمُعَةِ لَساعَةً ، لا يُراقِبُها رَجُلٌ مُسلِمٌ يَسأَلُ اللّهَ عز و جل فيها خَيرا إلّا أعطاهُ إيّاهُ .
قالَت : فَقُلتُ : يا رَسولَ اللّهِ أيُّ ساعَةٍ هِيَ ؟ قالَ صلى الله عليه و آله : إذا تَدَلّى نِصفُ عَينِ الشَّمسِ لِلغُروبِ .
قالَ : وكانَت فاطِمَةُ عليهاالسلام تَقولُ لِغُلامِها : اِصعَد إلَى الظِّرابِ ^۴ ، فَإِذا رَأَيتَ نِصفَ عَينِ الشَّمسِ قَد تَدَلّى لِلغُروبِ فَأَعلِمني حَتّى أدعُوَ . ^۵