«در آن، نشانه هايى روشن است، [ از جمله ] مقام ابراهيم است و هر كه در آن در آيد، در امان است؛ و براى خدا، حجّ آن خانه، بر عهده مردم است، [ البتّه بر ] كسى كه بتواند به سوى آن راه يابد. و هر كه كفر ورزد، يقيناً خداوند، از جهانيان بى نياز است» .
«آيا نديده اند كه ما [ براى آنان ] حرمى امن قرار داديم و حال آن كه مردم از حوالىِ آنان رُبوده مى شوند؟ آيا به باطل ايمان مى آورند و به نعمت خدا كفر مى ورزند؟» .
«سوگند به [ كوه ] تين و زيتون، و طور سينا، و اين شهر امن» .
حديث
۹۱۹۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس انسانى را بكُشد يا گناهى كند، سپس به حرمْ پناه آورد، ايمن است و تا وقتى در حرم است، قصاص نمى شود و دستگير و اذيّت نمى شود و [البتّه ]به او پناه داده نمى شود، به او غذا و آب داده نمى شود، با او داد وستد نمى شود، مهمانى نمى كند و مهمان نمى شود.
۹۱۹۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :آگاه باشيد! لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر كسى كه در اسلام، چيزى پديد آورد (جنايتى كند)، يعنى در محدوده حِلّ، جرمى مرتكب شود و آن گاه به حرم پناهنده شود! پس كسى او را پناه ندهد و يارى نكند و مهمان نكند تا آن كه از حرم به حِلّ بيرون آيد. آن گاه بر او حد جارى مى شود.
۱ / ۳
ممنوعيّتِ از بين بردن ايمنى حرم
قرآن
«و هر كجا بر ايشان دست يافتيد، آنان را بكشيد و همان گونه كه شما را بيرون راندند، آنان را بيرون برانيد ؛ [ چرا كه ] فتنه (شرك) از قتل، بدتر است. [ با اين همه ] در كنار مسجد الحرام با آنان جنگ مكنيد، مگر آن كه با شما در آن جا به جنگ در آيند . پس اگر با شما جنگيدند، آنان را بكشيد، كه كيفر كافران، چنين است» .
