۹۱۶۷.كنز العمّالـ به نقل از عبد اللّه بن ابى اَوفى ـ: در روز بيعت رضوان، تعداد ما هزار و چهار صد يا هزار و سيصد نفر بود و قبيله اَسلَم در آن روز، يكْ هشتمِ مهاجران بودند.
۹۱۶۸.كنز العمّالـ به نقل از اَنَس ـ: قريش با پيامبر صلى الله عليه و آله قرارداد صلح امضا كردند و يكى از آنان، سهيل بن عمرو بود. پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمود : «بنويس : بسم اللّه الرحمن الرحيم».
سهيل گفت : ما نمى دانيم بسم اللّه الرحمن الرحيم چيست؛ بلكه چيزى را بنويس كه برايمان آشناست. بنويس : «باسمك الّلهم».
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «بنويس : از محمّد، پيامبر خدا».
نمايندگان قريش گفتند : اگر معتقد بوديم كه تو پيامبر خدا هستى، از تو پيروى مى كرديم. به جاى آن، نام خودت و نام پدرت را بنويس.
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «بنويس : از محمّد پسر عبد اللّه ».
يكى از شروط آنان با پيامبر صلى الله عليه و آله اين بود كه اگر كسى از مسلمانان پيش مشركان رفت، او را برنگردانند و اگر از آنان، كسى به پيامبر خدا پناهنده شد، او را برگردانند. ياران پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند : اى پيامبر خدا، اين شرط را بنويسيم؟!
فرمود : «آرى؛ زيرا اگر از ماكسى به آنان پناهنده شود، خداوند او را [از رحمت خود ]دور مى گردانَد و اگر كسى از آنان به ما پناهنده شود، به زودى ، خداوند براى او گشايش و برونْ شُدى قرار خواهد داد» .
