۹۲۶۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :مدينه، حرم است از «عائر» تا فلان جا . هر كس در آنْ قتلى مرتكب شود، يا قاتلى را پناه دهد، لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر او باد! از او هيچ توبه و فديه اى پذيرفته نمى شود.

۹۲۶۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :مدينه، هجرتگاه و آرامگاه من در زمين است. بر امّت من است كه همسايگانم را تا وقتى كه از گناهان كبيره پرهيز مى كنند، احترام كنند.

۹۲۶۵.صحيح البخارىـ به نقل از اَنَس ـ: هر گاه پيامبر صلى الله عليه و آله از سفر مى آمد و نگاهش به ديوارهاى مدينه مى افتاد، از شوق مدينه، وسايلش را بر زمين مى نهاد و اگر سواره بود، مَركب خود را حركت مى داد.

۹۲۶۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خدايا! ابراهيم، دوست و بنده و پيامبر توست و براى اهل مكّه از تو خواست. من، محمّد، بنده و پيامبر و فرستاده تواَم و براى اهل مدينه از تو مى خواهم، مثل آنچه ابراهيم براى اهل مكّه خواست. از تو را مى خواهيم كه صاع و مُد (پيمانه) و ميوه آنان را بركت دهى. خدايا! مدينه را محبوب ما گردان، آن چنان كه مكّه را محبوب ما ساختى.

۹۲۶۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :مدينه، گنبد اسلام و خانه ايمان و سرزمين هجرت و جايگاه حلال و حرام است.

۹۲۶۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :ايمان به مدينه باز مى گردد، آن گونه كه مار به لانه خود باز مى گردد.

۹۲۶۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :آبادى ها با شمشير فتح شد؛ ولى مدينه با قرآن فتح شد.

۹۲۷۰.صحيح البخارىـ به نقل از زيد بن ثابت ـ: گروهى از اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله ، از اُحُد باز گشتند و مردم درباره آنان ، دو دسته شدند. گروهى مى گفتند : «آنها را بكشيد» و گروهى مى گفتند : «نكشيد» . پس، اين آيه نازل شد : «شما را چيست كه درباره منافقان، دوگروهيد؟» و [پيامبر صلى الله عليه و آله ] فرمود: «مدينه ، پاك است و پليدى ها را مى زدايد، آن گونه كه آتش، چرك هاى نقره را مى زدايد».

۹۲۶۳.عنه صلى الله عليه و آله :المَدينَةُ حَرَمٌ ما بَينَ عائِرٍ إلى كَذا ، مَن أحدَثَ فيها حَدَثًا أو آوى مُحدِثًا فَعَلَيهِ لَعنَهُ اللّه ِ والمَلائِكَةِ والنّاسِ أجمَعينَ ، لا يُقبَلُ مِنهُ صَرفٌ ولا عَدلٌ . ^۱

۹۲۶۴.عنه صلى الله عليه و آله :المَدينَةُ مُهاجَري ومَضجَعي فِي الأَرضِ ، حَقٌّ عَلى اُمَّتي أن يُكرِموا جيراني مَا اجتَنَبُوا الكَبائِرَ . ^۲

۹۲۶۵.صحيح البخاري عن أنَس :إنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله كانَ إذا قَدِمَ مِن سَفَرٍ فَنَظَرَ إلى جُدُراتِ المَدينَةِ أوضَعَ راحِلَتَهُ ، وإن كانَ عَلى دابَّةٍ حَرَّكَها مِن حُبِّها . ^۳

۹۲۶۶.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :اللّهُمَّ إنَّ إبراهيمَ خَليلَكَ وعَبدَكَ ونَبِيَّكَ دَعاكَ لِأَهلِ مَكَّةَ ، وأنَا مُحَمَّدٌ عَبدُكَ ونَبِيُّكَ ورَسولُكَ أدعوكَ لِأَهلِ المَدينَةِ مِثلَ ما دَعاكَ بِهِ إبراهيمُ لِأَهلِ مَكَّةَ ، نَدعوكَ أن تُبارِكَ لَهُم في صاعِهِم ومُدِّهِم وثِمارِهِم ، اللّهُمَّ حَبِّب إلَينَا المَدينَةَ كَما حَبَّبتَ إلَينا مَكَّةَ . ^۴

۹۲۶۷.عنه صلى الله عليه و آله :المَدينَةُ قُبَّةُ الإِسلامِ ، ودارُ الإِيمانِ ، وأرضُ الهِجرَةِ ، ومُبَوَّأُ الحَلالِ والحَرامِ . ^۵

۹۲۶۸.عنه صلى الله عليه و آله :إنَّ الإِيمانَ لَيَأرِزُ إلَى المَدينَةِ كَما تَأرِزُ الحَيَّةُ إلى جُحرِها . ^۶

۹۲۶۹.عنه صلى الله عليه و آله :اُفتُتِحَتِ القُرى بِالسَّيفِ ، وافتُتِحَتِ المَدينَةُ بِالقُرآنِ . ^۷

۹۲۷۰.صحيح البخاري عن زَيد بن ثابِت :رَجَعَ ناسٌ مِن أصحابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله مِن اُحُدٍ ، وكانَ النّاسُ فيهِم فِرقَتَينِ ، فَريقٌ يَقولُ : اُقتُلهُم ، وفَريقٌ يَقولُ : لا ، فَنَزَلَت : «فَما لَكُم فِي المُنافِقينَ فِئَتَينِ» ^۸ . وقالَ : إنَّها طَيبَةُ تَنفِي الخَبَثَ كَما تَنفِي النّارُ خَبَثَ الفِضَّةِ . ^۹