443
حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد سیزدهم

۱۰۸۳۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :پنير ، درد است ، گردو هم درد است ؛ امّا چون با هم در يك جا جمع گردند ، درمان مى شوند .

۱۰۸۳۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هيچ زن باردارى نيست كه خربزه با پنير بخورد ، مگر آن كه كودكش خوش روى و خوش خوى مى شود .

۱۰۸۳۸.طبّ النبىّ صلى الله عليه و آله :پيامبر صلى الله عليه و آله خيار را با نمك ، و خربزه را با پنير مى خورد .

۱۰۸۳۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :ده چيز ، فراموشى مى آورد : خوردن پنير ... .

۲ / ۱۵

جِرجير

۱۰۸۴۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :من ، جِرجير ۱ را خوش نمى دارم و گويا درخت آن را مى نگرم كه در دوزخ ، روييده است . هيچ كس پس از گزاردن نماز عشا ، درون را از آن پُر نمى سازد ، مگر اين كه آن شب را در حالى به خواب مى رود كه جانِ او تا صبح با جذام ، دست و پنجه نرم مى كند .

۱۰۸۴۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس جِرجير بخورد و بخوابد ، رگ جذام در بينىِ او، با آن در مى آويزد .

۲ / ۱۶

هزار اِسپند

۱۰۸۴۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس به مدّت چهل روز ، هر صبح ، يك مثقال هزار اسپندِ ۲ حل شده در آب بخورد ، نور حكمت در دلش روشن مى شود و از هفتاد و دو بيمارى كه كمترينِ آنها جذام است ، ايمنى مى يابد .

1.جِرجير ، گياهى است كه بر آب مى رويد، داراى برگ هاى بريده بريده و ساقه سفيد است و نوعى از آن ، دشتى و نوع ديگر ، بستانى(باغى) است (القانون فى الطبّ : ص ۵۶). گياهى است داراى گل هاى سفيد ريز و برگ هاى مركّب و سبز پُررنگ. در خشكى ، در مناطق معتدل اروپا و آسيادر نزديك چشمه ها و آبگيرها مى رويد . در سالاد از آن استفاده مى شود و به آن ، مزه اى لذيذ مى دهد(المنجد : ص ۸۴). علّامه مجلسى مى گويد : آنچه از كتاب هاى بيشتر اطبّا برمى آيد ، اين است كه آنچه در فارس به نام تره تيزك [ يا شاهى ]شناخته شده ، همان «جِرجير» عربى نيست ؛ بلكه «رشاد» عربى است. ابن بيطار گويد: «جرجير ،داراى دو نوع است: بستانى (باغى) و دشتى ...».

2.هزار اِسپند : حَرمَل ، اسفند ، سفند ، اسپند و سپند سوختنى . چيزى است كه براى دفع چشم زخم، آن را مى سوزانند. حمد اللّه مستوفى گويد : «حرمل : سپند و در دفع چشم بد ، سپند سوختن ، مجرَّب است» و صاحب اختيارات گويد : «ابن سمحون گويد : دو نوع است : سرخ و سفيد ؛ و نوع سپيد ، كه حَرمَل عربى خوانند و به يونانى مولى و در پارسى ، صندل وانج ، و ورق آن ، مانند ورق بيد بُوَد و كوچك تر ، و گل وى ، مانند ياسمن ، مطلق و سپيد و خوش بوى بُوَد و به سريانى بسباسا خوانند . و نوع ديگر ، سرخ حرمل عامى خوانند و در پارسى ، اسپند گويند و به شيرازى نيوند و هزار اسپند نيز گويند» (ر . ك : لغت نامه دهخدا : ج۶ ص۷۷۹۰) .


حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد سیزدهم
442

۱۰۸۳۶.عنه صلى الله عليه و آله :الجُبنُ داءٌ ، وَالجَوزُ داءٌ ، فَإِذَا اجتَمَعَا مَعا صارا دَواءً . ۱

۱۰۸۳۷.عنه صلى الله عليه و آله :ما مِنِ امرَأَةٍ حامِلَةٍ أكَلَتِ البِطّيخَ بِالجُبنِ إلّا يَكونُ مَولودُها حَسَنَ الوَجهِ وَالخُلُقِ . ۲

۱۰۸۳۸.طبّ النبيّ صلى الله عليه و آله :كانَ صلى الله عليه و آله يَأكُلُ القِثّاءَ بِالمِلحِ ، ويَأكُلُ البِطّيخَ بِالجُبنِ . ۳

۱۰۸۳۹.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :عَشرُ خِصالٍ تورِثُ النِّسيانَ : أكلُ الجُبنِ و... . ۴

۲ / ۱۵

الجِرجيرُ

۱۰۸۴۰.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :أكرَهُ الجِرجيرَ ، وكَأَنّي أنظُرُ إلى شَجَرَتِها نابِتَةً في جَهَنَّمَ ، وما تَضَلَّعَ مِنها رَجُلٌ بَعدَ أن يُصَلِّيَ العِشاءَ إلّا باتَ في تِلكَ اللَّيلَةِ ونَفسُهُ تُنازِعُهُ إلَى الجُذامِ . ۵

۱۰۸۴۱.عنه صلى الله عليه و آله :مَن أكَلَ الجِرجيرَ ثُمَّ نامَ ، يُنازِعُهُ عِرقُ الجُذامِ في أنفِهِ . ۶

۲ / ۱۶

الحَرمَلُ

۱۰۸۴۲.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :مَن شَرِبَ الحَرمَلَ أربَعينَ صَباحا كُلَّ يَومٍ مِثقالاً ، لَاستَنارَ الحِكمَةُ في قَلبِهِ ، وعوفِيَ مِنِ اثنَينِ وسَبعينَ داءً ، أهوَنُهُ الجُذامُ . ۷

1.. طبّ النبيّ صلى الله عليه و آله : ص ۶ ، بحار الأنوار : ج ۶۲ ص ۲۹۴ .

2.. بحار الأنوار : ج ۶۲ ص ۲۹۹ نقلاً عن طبّ النبيّ صلى الله عليه و آله .

3.. طبّ النبيّ صلى الله عليه و آله : ص ۱۰ ، بحار الأنوار : ج ۶۲ ص ۲۹۹ .

4.. طبّ النبيّ صلى الله عليه و آله : ص ۶ ، بحار الأنوار : ج ۶۲ ص ۲۹۵ .

5.. المحاسن : ج ۲ ص ۳۲۴ ح ۲۰۹۷ عن حمّاد بن زكريّا عن الإمام الصادق عليه السلام ، بحار الأنوار : ج ۶۶ ص ۲۳۶ ح ۲ .

6.. الدعوات : ص ۱۶۰ ح ۴۴۱ ، بحار الأنوار : ج ۶۶ ص ۲۳۷ ح ۷ .

7.. بحار الأنوار : ج ۶۲ ص ۲۳۵ ح ۵ نقلاً عن الفردوس .

  • نام منبع :
    حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد سیزدهم
    سایر پدیدآورندگان :
    جمعي از پژوهشگران
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    01/01/1386
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 7114
صفحه از 573
پرینت  ارسال به