فصل دوم : آداب و احكام طبابت

۲ / ۱

تلاش براى شناخت بيمارى

۱۰۷۱۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به شَمَردَل پزشك ـ: هيچ كس را درمان مكن ، مگر آن گاه كه بيمارىِ او را بشناسى .

۲ / ۲

مسئول بودن پزشك در صورت ايجاد خسارت

۱۰۷۱۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس [بدون تخصّصِ لازم] به كار طبابت دست يازد ، [ شرعا] ضامن است .

۱۰۷۱۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس در حالى كه به طبابتْ شناخته شده نيست ، عهده دار آن گردد و موجب فوت كسى يا صدمه اى كمتر از آن شود ، ضامن است .

۲ / ۳

درمان با آنچه حرام است

«[ خداوند، ] تنها مردار و خون و گوشت خوك و آنچه را كه [ هنگام سر بريدن ] نام غير خدا بر آن برده شده، بر شما حرام گردانيده است. [ ولى ]كسى كه [ براى حفظ جان خود، به خوردن آنها ] ناچار شود، در صورتى كه ستمگر و متجاوز نباشد، بر او گناهى نيست . همانا خدا آمرزنده و مهربان است» .

الفصل الثّاني : آدابُ الطِّبابَةِ وأحكامُها

۲ / ۱

الاِهتِمامُ بِمَعرِفَةِ الدَّاءِ

۱۰۷۱۲.رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ لِلشَّمَردَلِ المُتَطَبِّبِ ـ: لا تُداوِ أحَداً حَتّى تَعرِفَ داءَهُ . ^۱

۲ / ۲

ضَمانُ الطَّبيبِ إذا أفسَدَ

۱۰۷۱۳.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :مَن تَطَبَّبَ ولَم يُعلَم مِنهُ طِبٌّ قَبلَ ذلِكَ ، فَهُوَ ضامِنٌ . ^۲

۱۰۷۱۴.عنه صلى الله عليه و آله :مَن تَطَبَّبَ ولَم يَكُن بِالطِّبِّ مَعروفاً ، فَأَصابَ نَفساً فَما دونَها ، فَهُوَ ضامِنٌ . ^۳

۲ / ۳

التَّداوي بِالمُحَرَّماتِ

الكتاب

« إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنزِيرِ وَ مَآ أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَ لَا عَادٍ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ » . ^۴