«آيا ندانسته ايد كه خدا آنچه را كه در آسمان ها و آنچه را كه در زمين است، مسخّر شما ساخته و نعمت هاى ظاهر و باطن خود را بر شما تمام كرده است؟ و برخى از مردم ، درباره خدا بى [ آن كه ]دانش و ره نمود و كتابى روشن [ داشته باشند ، ] به مجادله بر مى خيزند» .
«آنان ، كسانى اند كه مى گويند: «به كسانى كه نزد پيامبر خدايند ، انفاق مكنيد تا پراكنده شوند» ، و حال آن كه گنجينه هاى آسمان ها و زمين ، از آنِ خداست ؛ ولى منافقان در نمى يابند» .
«ماييم كه هر چيزى را به اندازه آفريده ايم» .
«و هيچ جنبنده اى در زمين نيست ، مگر [ اين كه ] روزى اش بر عهده خداست، و [ او ] قرارگاه و جايگاه به فرجام رسيدنش را مى داند. همه[ ى اينها ]در كتابى روشن [ ثبت ]است» .
«و چه بسيار جاندارانى كه نمى توانند متحمّل روزى خود شوند. خداست كه آنها و شما را روزى مى دهد، و اوست شنواى دانا» .
«آيا ندانسته اند كه [ اين ] خداست كه روزى را براى هر كس كه بخواهد ، فراخ يا تنگ مى گرداند؟ قطعاً در اين [ امر ] براى مردمى كه ايمان مى آورند ، عبرت هاست» .
«شب را به روز در مى آورى و روز را به شب در مى آورى و زنده را از مُرده بيرون مى آورى، و مرده را از زنده خارج مى سازى و هر كه را بخواهى، بى حسابْ روزى مى دهى» .
«و همان كسانى كه ديروز آرزو داشتند به جاى او باشند، صبح مى گفتند: واى! مثل اين كه خدا روزى را براى هر كس از بندگانش كه بخواهد ، گشاده يا تنگ مى گرداند و اگر خدا بر ما منّت ننهاده بود، ما را [ هم ] به زمين فرو برده بود. واى! گويى كه كافران ، رستگار نمى گردند» .
