فصل چهل و هفتم : يتيم
۴۷ / ۱
تشويق به سرپرستى يتيمان
قرآن
«و چون از فرزندان اسرائيل ، پيمان محكم گرفتيم كه: «جز خدا را نپرستيد و به پدر و مادر و خويشان و يتيمان و مستمندان ، احسان كنيد و با مردم ، [ به زبانِ ]خوش ، سخن بگوييد و نماز را به پا داريد و زكات را بدهيد» ، آن گاه، جز اندكى از شما، [ همگى ]به حالت اِعراض ، روى برتافتيد» .
«نيكوكارى ، آن نيست كه روى خود را به سوى مشرق و [ يا ]مغرب بگردانيد؛ بلكه نيكوكارى ، [از آنِ] كسى است كه به خدا و روز بازپسين و فرشتگان و كتاب [ ـِ آسمانى ]و پيامبران ، ايمان آوَرَد و مال [ خود ]را با وجودِ دوست داشتنش، به خويشاوندان و يتيمان و بينوايان و در راه ماندگان و نياز خواهان و در راهِ [آزاد كردن ]بندگان بدهد و نماز را بر پاى دارد و زكات بدهد و آنان كه چون پيمان ببندند، به پيمان خود ، وفادارند و در سختى و زيان و به هنگام جنگ، شكيبايند . آنان اند كسانى كه راست گفته اند و آنان ، همانْ پرهيزگاران اند» .
حديث
۱۲۰۱۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس يتيمى را سرپرستى كند تا آن كه بى نياز گردد، خداوند ، به سبب اين كار، بهشت را بر او واجب مى سازد، همچنان كه آتش دوزخ را بر خورنده مال يتيم ، واجب ساخته است.
