223
حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد چهاردهم

فصل پانزدهم : شعر

۱۵ / ۱

تفسير آنچه در نكوهش شاعران آمده است

قرآن

«و شاعران را گم راهان پيروى مى كنند. آيا نديده اى كه آنان ، در هر وادى اى سرگردان اند؟ و آنان اند كه چيزهايى مى گويند كه انجام نمى دهند ، مگر كسانى [از آنان] كه ايمان آورده اند و كارهاى شايسته كرده اند و خدا را بسيار به ياد آورده اند و پس از آن كه مورد ستم قرار گرفته اند ، [از خدا] يارى خواسته اند . و كسانى كه ستم كرده اند ، به زودى خواهند دانست كه به كدام بازگشتگاه ، برخواهند گشت» .

«و [ ما ] به او شعر نياموختيم ، و در خور وى هم نيست . اين [ سخن ] ، جز اندرز و قرآنى روشن نيست» .

حديث

۱۱۵۴۶.الدرّ المنثورـ به نقل از ابو الحسن ، وابسته بنى نوفل ـ: هنگامى كه سوره شعرا نازل شد ، عبد اللّه بن رَواحه وحسّان بن ثابت [كه شعر مى سرودند] ، با چشمِ گريان ، خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند . در آن حال ، پيامبر خدا [آيه] «و شاعران را گم راهان پيروى مى كنند» را مى خواند، تا آن كه به «مگر آنان كه ايمان آورده اند و كار شايسته كرده اند» رسيد و فرمود : «شما هستيد» .
[و نيز خواند: ] «و خدا را بسيار به ياد آورده اند» . فرمود : «شما هستيد» .
[و نيز خواند:] «و بعد از آن كه مورد ستم واقع شدند، يارى خواسته اند» . فرمود : «شما هستيد» .
[و نيز خواند: ] «و كسانى كه ستم كرده اند ، به زودى خواهند دانست كه به چه بازگشتگاهى باز مى گردند» . فرمود : «كافران هستند» .


حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد چهاردهم
222

الفصل الخامس عشر : الشِّعرُ

۱۵ / ۱

تَفسِيرُ ما وَرَدَ في ذَمِّ الشُّعَراءِ

الكتاب

« وَ الشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ * أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ * وَ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ * إِلَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّــلِحَـتِ وَ ذَكَرُواْ اللَّهَ كَثِيرًا وَانتَصَرُواْ مِن بَعْدِ مَا ظُـلِمُواْ وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَـلَمُواْ أَىَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ » . ۱

« وَ مَا عَلَّمْنَـهُ الشِّعْرَ وَ مَا يَنبَغِى لَهُ إِنْ هُوَ إِلَا ذِكْرٌ وَقُرْءَانٌ مُّبِينٌ » . ۲

الحديث

۱۱۵۴۶.الدرّ المنثور عن أبي الحسن مولى بنى نوفل :إنّ عبدَ اللّه ِ بنَ رَواحةَ وحَسّانَ بنَ ثابتٍ أتَيا رسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله حينَ نَزَلَتِ «الشُّعَراءُ» يَبكِيانِ وهو يُقرَأُ «وَالشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الغاوُونَ» حتّى بَلَغَ «إِلّا الّذينَ آمَنُوا وعَمِلُوا الصّالِحاتِ» قالَ : أنتُم «وذَكَرُوا اللّه َ كَثيرا» قالَ : أنتُم «وَانْتَصَرُوامِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا» قالَ : أنتُم «وسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ» قالَ : الكُفّارُ . ۳

1. الشعراء : ۲۲۴ ـ ۲۲۷ .

2. يس : ۶۹.

3. الدرّ المنثور : ج ۶ ص ۳۳۴ .

  • نام منبع :
    حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد چهاردهم
    سایر پدیدآورندگان :
    جمعي از پژوهشگران
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    01/01/1386
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 7333
صفحه از 594
پرینت  ارسال به