1.علاّمه مجلسى مى گويد : گويا مقصود از حركت جنبندگان ، همان احساس و تخيّلى است كه به شخص دست مى دهد و وى مى پندارد كه مورچه يا حشره اى ديگر بر روى بدن وى راه مى رود. پزشكان ، اين حالت را «تنمّل (مور مور شدن) » خوانده اند .

1.في المصدر: «النشرة» بدل «البثرة»، والتصويب من بحار الأنوار. والبَثر : خُرَّاج صِغار ، و خصّ بعضهم به الوجه ، واحدته بَثْرَة وبَثَرَة (لسان العرب ، ج ۴ ، ص ۳۹).

2.طبّ الأئمّة لابني بسطام ، ص ۵۵ عن ابن سنان ، مكارم الأخلاق ، ج ۱ ، ص ۱۶۹ ، ح ۴۸۵ وليس فيه «وهيجانه» ، بحار الأنوار ، ج ۶۲ ، ص ۱۰۱ ، ح ۲۹.

3.الخصال ، ص ۲۵۰ ، ح ۱۱۵ عن يونس بن عبدالرحمن ، روضة الواعظين ، ص ۳۴۰ ، بحار الأنوار ، ج ۶۲ ، ص ۹۷ ، ح ۱۲.