۵۷۷.امام صادق عليه السلام :آنچه زبانت را بر آن چرخاندى و از [لاى دندان] بيرون كشيدى ، فرو ده ؛ ولى آنچه را با خلال بيرون كشيدى ، بيرون افكن .

۵۷۸.امام كاظم عليه السلامـ به فضل بن يونس: اى فضل! زبان خويش را در دهان بچرخان . آنچه را در پىِ زبانت به حركت در آمد ، اگر خواستى ، بخور ، و آنچه را با خلال [بيرون كشيدى و] خوش نداشتى ، بيرون افكن .

۵۷۹.امام كاظم عليه السلام :بايسته خلال ، آن است كه زبان خويش را در دهان بچرخانى و آن گاه ، آنچه را بدين سان از جاى درآيد ، بخورى؛ ولى آنچه را سرسختى كند ، به خلال جابه جا كنى و سپس [از لاى دندان ها] بيرون آورى و از دهان ، بيرون افكنى .

۵۸۰.الكافىـ به نقل از فضل بن يونس: امام كاظم عليه السلام ، نزد من ناهار خورد . چون از خوردن فراغت يافت ، خلال آوردند . گفتم : فدايت شوم! اندازه اين خلال چيست؟
فرمود : «اى فضل! از آنچه در دهانت مانده است ، هر چه زبان خويش را بر آن مى چرخانى ، بخور ؛ امّا هر چه را در جاى خود محكم شده است ، با خلال بيرون آور و از آن پس نيز خود ، انتخابگرى . اگر خواستى ، آن را مى خورى ^۱ و اگر خواستى ، بيرون مى افكنى .

۵۸۱.المحاسنـ به نقل از فضل بن يونس كاتب ـ: امام كاظم عليه السلام ، در پىِ كارى براى حسين بن يزيد ، نزد من آمد . گفتم : غذايمان آماده است . دوست دارم نزد ما غذا بخورى .
فرمود : «ما غذاى ناگهانى (بدون دعوت قبلى) را مى خوريم» .
سپس ، فرود آمد و من براى وى ، ناشتايى آوردم و دستمالى نيز روى پاى وى گذاردم . او دستمال را برداشت و به كنارى انداخت . سپس خورد .
آن گاه به من فرمود : «اى فضل! آنچه را در بالاى كام و كناره هاى دهان مانده است ، بخور ؛ امّا آنچه را لابه لاى دندان هاست ، نخور» .

۵۷۷.عنه عليه السلام :ما أدَرتَ عَلَيِهِ لِسانَكَ فَأَخرَجتَهُ فَابلَعهُ ، وما أخرَجتَهُ بِالخِلالِ فَارمِ بِهِ. ^۱

۵۷۸.الإمام الكاظم عليه السلامـ لِلفَضلِ بنِ يونُسَ: يا فَضلُ ، أدِر لِسانَكَ في فيكَ ؛ فَما تَبِعَ لِسانَكَ فَكُلهُ إن شِئتَ ، ومَا استَكرَهتَهُ بِالخِلالِ فَالفِظهُ . ^۲

۵۷۹.عنه عليه السلام :مِن حَقِّ الخِلالِ أن تُديرَ لِسانَكَ في فَمِكَ ؛ فَما أجابَكَ تَبتَلِعُهُ ، ومَا امتَنَعَ تُحَرِّكُهُ بِالخِلالِ ، ثُمَّ تُخرِجُهُ فَتَلفِظُهُ . ^۳

۵۸۰.الكافي عن الفضل بن يونس :تَغَدّى عِندي أبُو الحَسَنِ عليه السلام ، فَلَمّا فَرَغَ مِنَ الطَّعامِ اُتِيَ بِالخِلالِ ، فَقُلتُ : جُعِلتُ فِداكَ ! ما حَدُّ هذَا الخِلالِ؟
فَقالَ : يا فَضلُ ، كُلُّ ما بَقِيَ في فَمِكَ فَما أدَرتَ عَلَيهِ لِسانَكَ فَكُلهُ ، ومَا استَكَنَّ فَأَخرِجهُ بِالخِلالِ فَأَنتَ فيهِ بِالخِيارِ ؛ إن شِئتَ أكَلتَهُ وإن شِئتَ طَرَحتَهُ . ^۴

۵۸۱.المحاسن عن الفضل بن يونس الكاتب :أتاني أبُو الحَسَنِ موسَى بنُ جَعفَرٍ عليه السلام في حاجَةٍ لِلحُسيَنِ بنِ يَزيدَ ، فَقُلتُ : إنَّ طَعامَنا قَد حَضَرَ ، فَاُحِبُّ أن تَتَغَدّى عِندي .
قالَ : نَحنُ نَأكُلُ طَعامَ الفَجأَةِ .
ثُمَّ نَزَلَ فَجِئتُهُ بِغَداءٍ ووَضَعتُ مِنديلاً عَلى فَخِذَيهِ ، فَأَخَذَهُ فَنَحّاهُ ناحِيَةً ، ثُمَّ أكَلَ ، ثُمَّ قالَ لي :
يا فَضلُ ، كُل مِمّا فِي اللَّهَواتِ وَالأَشداقِ ، ولا تَأكُل ما بَينَ أضعافِ الأَسنانِ. ^۵