۲۵۷۸.تهذيب الكمالـ به نقل از يحيى بن معين ، در باره تاريخ تولّد عمر بن سعد ـ: او، در سال مرگ عمر بن خطّاب، به دنيا آمد . ديگران گفته اند كه : در دوران پيامبر عليه السلام به دنيا آمد.
۲۵۷۹.الإرشادـ به نقل از عبد اللّه بن شَريك عامرى ـ: من از ياران امام على عليه السلام مى شنيدم كه هر وقت ، عمر بن سعد از درِ مسجد وارد مى شد، مى گفتند: اين ، كشنده حسين بن على است. و اين ، پيش از كشته شدن امام حسين عليه السلام بود .
۲۵۸۰.الإرشادـ به نقل از سالم بن ابى حفصه ـ: عمر بن سعد به امام حسين عليه السلام گفت: اى ابا عبد اللّه ! در اطراف ما ، افراد سفيهى هستند كه مى پندارند من تو را مى كشم.
امام حسين عليه السلام به او فرمود : «آنان سفيه نيستند ؛ بلكه عاقل اند ؛ امّا آنچه مايه روشنىِ چشم من است ، اين است كه تو پس از من ، گندم عراق را به مدّت بسيار كمى خواهى خورد» .
۲۵۸۱.الأمالى ، طوسىـ به نقل از مدائنى ، از راويانش ـ: از مختار ـ كه رحمت خدا بر او باد ـ براى عمر بن سعد بن ابى وقّاص ، درخواست امان شد ؛ ولى به شرط اين كه از كوفه بيرون نرود، به او امان داد ، كه اگر برود ، خونش بر باد رفته است.
مردى نزد عمر بن سعد آمد و گفت: من شنيده ام كه مختار ، سوگند ياد كرده كه مردى را بكُشد ! به خدا سوگند، من كسى را جز تو ، گمان ندارم.
عمر جبن سعدج از كوفه بيرون آمد تا به حمّام ۱ رسيد . به او گفته شد: فكر مى كنى اين كارت بر مختار پوشيده مى ماند؟ ! او شبانه باز گشت و داخل خانه اش شد.
وقتى صبح شد، من بر مختار وارد شدم . هيثم بن اسود آمد و نشست . حفص پسر عمر بن سعد آمد و به مختار گفت: جپدرمج ابو حفص ، برايت پيام داد كه: بر اساس همان عهد و قرارى كه ميان ما و تو هست، ما را در جايگاهمان نگه دار.
مختار گفت: بنشين. و ابو عَمره را صدا زد. مردى كوتاه آمد ، در حالى كه صداى چكاچك آهن سلاحش بلند شده بود. مختار با او درِ گوشى سخن گفت و دو نفر را هم خواست و به آنها گفت: با او برويد. به خدا سوگند ، خيال نمى كردم كه به خانه عمر بن سعد رسيده باشد كه سرش را آورد.
مختار به حفص گفت: اين را مى شناسى؟
گفت: «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّـآ إِلَيْهِ رَ جِعُونَ» ؛ آرى.
مختار گفت: اى ابو عمره ! او را به عمر ، ملحق كن. او حفص را هم كشت.
آن گاه مختار ـ كه رحمت خدا بر او باد ـ گفت: عمر در برابر حسين عليه السلام و حفص در برابر على بن الحسين ، هر چند كه برابر نيستند.
