(انظر) بحار الأنوار : ۲۴/۱۳۶ باب ۴۴.

۳۵۵۱

مَثَلُ الكَلِمةِ الخَبيثَةِ

الكتاب :

وَ مَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الأَرْضِ مَالَهَا مِنْ قَرَارٍ» . ^۱

وَ إِذْ قُلْنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِالنَّاسِ وَ مَا جَعَلْنا الرُّؤْيَا الَّتي أَرَيْنَاكَ إِلاَّ فِتْنَةً لِلنَّاسِ وَ الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ وَ نُخَوِّفُهُمْ فَمَا يَزيدُهُمْ إِلاَّ طُغْيَانَاً كَبِيرَا» . ^۲

الحديث :

۱۸۵۶۲.الإمامُ الباقرُ عليه السلامـ في قولهِ تعالى : «و الشَّجَرَةَ المَلْعونَةَ ......... » ـ: يَعني بَني اُميّةَ . ^۳

۳۵۵۱

مَثَل سخن ناپاك

قرآن:

«و مَثَل سخنى ناپاك، چون درختى ناپاك است كه از روى زمين كنده شده و قرارى ندارد».

«و [ياد كن] هنگامى را كه به تو گفتيم: به راستى پروردگارت بر مردم احاطه دارد. و آن رؤيايى را كه به تو نمايانديم و [نيز] آن درخت لعنت شده در قرآن را، جز براى آزمايش مردم قرار نداديم. و ما آنان را بيم مى دهيم، ولى جز بر طغيان بيشتر آنان نمى افزايد».

حديث:

۱۸۵۶۲.امام باقر عليه السلامـ درباره آيه «و درخت لعنت شده ......... » ـفرمود : مقصود، بنى اميّه است.