۲۶۷۸
تَهنِئَةُ المُصابِ أولى مِن تَعزِيَتِه!
۱۳۰۶۲.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام :لا تَعُدَّنَّ مُصيبَةً اُعطِيتَ عَلَيها الصَّبرَ ، و استَوجَبتَ عَلَيها مِنَ اللّهِ عَزَّ و جلَّ الثَّوابَ ، إنَّما المُصيبَةُ الّتي يُحرَمُ صاحِبُها أجرَها و ثَوابَها إذا لَم يَصبِرْ عِندَ نُزولِها . ۱
۱۳۰۶۳.الإمامُ الرِّضا عليه السلامـ في تَعزِيَتِهِ لِلحَسَنِ بنِ سَهلٍ ـ: التَّهنِئَةُ بِآجِلِ الثَّوابِ أولى مِن التَّعزِيَةِ عَلى عاجِلِ المُصيبَةِ . ۲
۲۶۷۸
تبريك گفتن به سوگوار سزاوارتر از تسليت گفتن است!
۱۳۰۶۲.امام صادق عليه السلام :مصيبتى را كه نعمتِ صبر در برابر آن به تو داده شده و به سبب آن مستوجب پاداش خداوند عزّ و جلّ شده اى، نبايد مصيبت بشمار آورى؛ مصيبت آن است كه مصيبت ديده، به سبب صبر نكردن بر آن، از اجر و ثوابش محروم شود.
۱۳۰۶۳.امام رضا عليه السلامـ در تسليت به حسن بن سهل ـفرمود : تبريك گفتن براى ثواب آخرت، سزاوارتر از تسليت گفتن براى سوگوارى دنياست.
