۱۲۲۰۶.عنه عليه السلام :مَن كانَ نَفعُهُ في مَضَرَّتِكَ ، لَم يَخلُ في كُلِّ حالٍ من عَداوَتِكَ . ۱
۱۲۲۰۷.عنه عليه السلام :مَن ضَعُفَ جِدُّهُ قَوِيَ ضِدُّهُ . ۲
۱۲۲۰۸.عنه عليه السلام :مَن رَكِبَ جِدَّهُ قَهَرَ ضِدَّهُ . ۳
۱۲۲۰۹.عنه عليه السلام :مَن قارَنَ ضِدَّهُ كَشَفَ عَيبَهُ و عَذّبَ قَلبَهُ . ۴
۱۲۲۱۰.الإمامُ زينَ العابدينُ عليه السلام :كَفى بِنَصرِ اللّهِ لَكَ أن تَرى عَدُوَّكَ يَعمَلُ بِمَعاصيَ اللّهِ فيكَ . ۵
۱۲۲۱۱.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام :كَفَى المُؤمِنَ مِنَ اللّهِ نُصرَةً أن يَرى عَدُوَّهُ يَعمَلُ بِمَعاصي اللّهِ . ۶
۱۲۲۰۶.امام على عليه السلام :هركه سودش در زيان تو باشد، در هيچ حالى از دشمنى تو دست بردار نيست.
۱۲۲۰۷.امام على عليه السلام :هركه جدّيّتش سستى گيرد، دشمنش نيرومند گردد.
۱۲۲۰۸.امام على عليه السلام :هركه بر مركب جدّيت خويش نشيند، دشمنش را مقهور سازد.
۱۲۲۰۹.امام على عليه السلام :هركه با دشمن خود همدم شود، عيب خويش را فاش سازد و روحش را شكنجه دهد.
۱۲۲۱۰.امام زين العابدين عليه السلام :از يارى خدا همين تو را بس كه ببينى دشمنت درباره تو دست به معصيت خدا مى زند.
۱۲۲۱۱.امام صادق عليه السلام :مؤمن را همين يارى از جانب خدا بس كه ببيند دشمنش معصيت خدا مى كند.
