۵۱۱۳.تفسير القمّي :الحسينُ بنُ خالدٍ عن أبي الحسن الرِّضا عليه السلام : قلت له : أخبرني عن قَولِ اللّهِ: «و السَّماءِ ذاتِ الحُبُكِ» ^۱ فقال : هِي مَحْبوكَةٌ إلى الأرضِ ، و شَبَكَ بَينَ أصابِعِهِ ، فقلتُ : كيفَ تكونُ مَحْبوكَةً إلى الأرضِ و اللّهُ يقولُ : «رَفَعَ السَّماواتِ بغَيرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها» ؟! فقالَ : سُبحانَ اللّهِ ! أ ليسَ اللّهُ يقولُ : «بغَيرِ عَمَدٍ تَرَونَها» ؟! فقلتُ : بَلى ، فقالَ : ثَمَّ عَمَدٌ و لكنْ لا تَرَونَها . ^۲

۱۰۷۳

العَرشُ وَ الكُرسِيُّ

الكتاب :

رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ» . ^۳

الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤمِنُونَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا» . ^۴

وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ وَ لا يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَ هُوَ العَلِيُّ الْعَظِيمُ» . ^۵

(انظر) الأعراف : ۵۴ ، يونس : ۳ ، هود : ۷ ، الرعد : ۲ ، طه : ۵ ، المؤمنون:۸۶، الفرقان: ۵۹، السجدة: ۴، الحاقّة: ۱۷ .

۵۱۱۳.تفسير القمّى :حسين بن خالد : از امام رضا عليه السلام درباره آيه «سوگند به آسمانِ مشبَّك» پرسيدم ، حضرت انگشتان دو دستش را درهم فرو برد و فرمود : آسمان به زمين محكم بسته شده است .
عرض كردم : چگونه به زمين بسته است در حالى كه خداوند مى فرمايد : «آسمان را بدون ستونى كه ببينيد برافراشت» ؟
حضرت فرمود : سبحان اللّه ! مگر نه اين كه خداوند مى فرمايد : «بدون ستونى كه ببينيد»؟! عرض كردم : چرا . فرمود : ستونى وجود دارد، ولى شما آن را نمى بينيد .

۱۰۷۳

عرش و كرسى

قرآن :

«پروردگار عرش عظيم» .

«آنان كه عرش را حمل مى كنند و آنان كه بر گرد آن هستند به ستايش پروردگارشان تسبيح مى گويند و به او ايمان دارند و از او براى مؤمنان آمرزش مى خواهند» .

«كرسى او آسمانها و زمين را در بر دارد . نگهدارى آسمانها و زمين بر او دشوار نيست . او بلند پايه و بزرگ است» .

۱۰۷۲

عَمَدُ السَّماءِ

الكتاب :

اللّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّمَاوَاتِ بِغَيرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمّىً يُدَبِّرُ الْأَمْرَ يُفَصِّلُ الاْياتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ» . ^۱

خَلَقَ السَّمَاوَاتِ بِغيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها وَ أَلْقَى فِي الْأَرْضِ رَوَاسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ وَ بَثَّ فِيها مِنْ كُلِّ دَابَّةٍ وَ أَنَزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ» . ^۲

الحديث :

۵۱۱۲.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام :فنَظَرَتِ العَينُ إلى خَلْقٍ مُخْتَلِفٍ مُتَّصِلٍ بَعْضُهُ ببَعضٍ ، و دَلَّها القَلبُ على أنّ لذلكَ خالِقا ؛ و ذلكَ أنَّهُ فَكّرَ حيثُ دَلّتْهُ العَينُ على ما عايَنَتْ مِن عِظَم السَّماءِ و ارْتِفاعِها في الهواءِ بغَيرِ عَمَدٍ و لا دِعامَةٍ تُمْسِكُها ، و أنَّها لا تَتَأخّرُ فتَنْكَشِطَ ، و لا تَتَقدّمُ فتَزولَ ، و لا تَهْبِطُ مَرّةً فتَدْنوَ ، و لا تَرْتَفِعُ فلا تُرى . ^۳

۱۰۷۲

ستون آسمان

قرآن :

«اللّه همان خداوندى است كه آسمانها را بى هيچ ستونى كه آن را ببينيد برافراشت . سپس به عرش پرداخت و خورشيد و ماه را كه هر يك تا زمانى معيّن در حركتند رام كرد . كارها را مى گرداند و آيات را بيان مى كند باشد كه به ديدار پروردگارتان يقين كنيد» .

«آسمانها را بى هيچ ستونى كه ببينيد بيافريد و بر روى زمين كوهها را بيفكند تا شما را نلرزاند و از هر گونه جنبنده اى در آن بپراكند . و از آسمان آب فرستاديم و در زمين هر گونه گياه نيكويى رويانديم» .

حديث :

۵۱۱۲.امام صادق عليه السلام :چشم [انسان]، آفريده هاى گوناگون پيوسته و وابسته به هم را ديد و دل، او را به اين نكته رهنمون شد كه آنها را آفريدگارى است ؛ چه ، دل در آنچه ديدگان ديد ، انديشيد، از شكوه آسمان و برافراشته شدن آن در فضا، بى آن كه ستون و تكيه گاهى نگهش داشته باشد و بى آن كه پس رود و محو شود ، يا پيش آيد و زوال گيرد ، و نه يكباره فرو افتد و نزديك شود و نه بالا رود و ناپديد گردد .