۱۳۷۶.عنه صلى الله عليه و آله :الإيمانُ ، الصَّبرُ و السَّماحةُ . ^۱

۱۳۷۷.عنه صلى الله عليه و آله :الإيمانُ نِصْفانِ : فنِصْفٌ في الصَّبرِ ، و نِصْفٌ في الشُّكْرِ . ^۲

۱۳۷۸.الإمامُ عليٌّ عليه السلام :الإيمانُ إخلاصُ العملِ . ^۳

۱۳۷۹.عنه عليه السلام :الإيمانُ صَبرٌ في البَلاءِ ، و شُكْرٌ في الرَّخاءِ . ^۴

۱۳۸۰.عنه عليه السلام :رأسُ الإيمانِ الصِّدقُ . ^۵

۲۶۹

ما يَدُلُّ عَلى حَقيقَةِ الإيمانِ

۱۳۸۱.رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله :ثلاثٌ مِن الإيمانِ : الإنْفاقُ في الاقْتارِ ، و بَذْلُ السَّلامِ للعالَمِ ، و الإنْصافُ مِن نَفسِكَ . ^۶

۱۳۸۲.عنه صلى الله عليه و آله :إنّ لكلّ شيءٍ حقيقةً ، و ما بلَغَ عبدٌ حقيقةَ الإيمانِ حتّى يَعلَمَ أنّ ما أصابَهُ لَم يكُنْ لِيُخْطِئَهُ و ما أخْطأهُ لم يَكُن لِيُصيبَهُ . ^۷

۱۳۸۳.عنه صلى الله عليه و آله :يا أبا ذَرٍّ ، لا تُصيبُ حقيقةَ الإيمانِ حتّى تَرَى النّاسَ كلَّهُم حُمَقاءَ في دِينهِم عُقَلاءَ في دُنياهُم . ^۸

۱۳۷۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :ايمان، شكيبايى و گذشت است.

۱۳۷۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :ايمان دو نيم است: نيمى در شكيبايى است و نيمى در سپاسگزارى.

۱۳۷۸.امام على عليه السلام :ايمان، خالص كردن عمل است [براى خدا].

۱۳۷۹.امام على عليه السلام :ايمان، شكيبايى در سختى و گرفتارى است و سپاسگزارى در آسايش و نعمت.

۱۳۸۰.امام على عليه السلام :راستى اوج ايمان است.

۲۶۹

نشانه هاى ايمان حقيقى

۱۳۸۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :سه چيز از ايمان است: انفاق كردن در زمان تنگدستى، رواج دادن سلام در عالم، و انصاف داشتن.

۱۳۸۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر چيزى حقيقتى دارد. هيچ بنده اى به حقيقت نمى رسد مگر آن كه بداند آنچه به او رسيده نمى توانست نرسد و آنچه به او نرسيده نمى توانست برسد.

۱۳۸۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :اى ابوذر! به حقيقت ايمان دست نمى يابى مگر آنگاه كه همه مردم را در دينشان نابخرد و در دنياشان خردمند بينى.

۱۳۷۱.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام :ملعونٌ ملعونٌ مَن قالَ : الإيمانُ قَولٌ بلا عملٍ . ^۱

۱۳۷۲.عنه عليه السلام :لَو أنَّ العِبادَ وَصَفوا الحقَّ و عَمِلوا بهِ و لَم تُعْقَدْ قُلوبُهُم على أنَّهُ الحقُّ ما انْتَفَعوا . ^۲

۱۳۷۳.الإمامُ الرِّضا عليه السلام :الإيمانُ عَقْدٌ بالقلبِ ، و لَفْظٌ باللّسانِ ، و عَملٌ بالجَوارِحِ . ^۳

(انظر) عنوان ۳۶۹ «العمل» .

۱۳۷۴.الكافي : العالم عليه السلام:الإيمانُ عملٌ كلُّهُ ، ^۴ و القَولُ بعضُ ذلكَ العملِ بِفَرضٍ مِن اللّهِ بَيَّنَهُ في كِتابهِ . ^۵

انظر) عنوان ۳۶۹ «العمل».
بحار الأنوار : ۶۹ / ۱۸ باب ۳۰ .

۲۶۸

تَآصُرُ الإيمانِ و مَكارِمِ الأخلاقِ

۱۳۷۵.رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله :الإيمانُ عَفيفٌ عَن المَحارِمِ ، عَفيفٌ عَن المَطامِعِ . ^۶

۱۳۷۱.امام صادق عليه السلام :ملعون است، ملعون، كسى كه بگويد: ايمان، گفتار است، بدون كردار.

۱۳۷۲.امام صادق عليه السلام :اگر بندگان همه، حق را توصيف كنند و به آن عمل نمايند، اما در دلهايشان به حق بودن آن اعتقاد نداشته باشند، سودى نبرده اند.

۱۳۷۳.امام رضا عليه السلام :ايمان، عقيده قلبى است و اظهار به زبان و عمل با اعضاى بدن.

۱۳۷۴.الكافى :امام كاظم عليه السلام فرمود : ايمان سراسر عمل است؛ و گفتار، [نيز ]برخى از آن عمل است كه خداوند در كتاب خود ، وجوب آن را بيان فرموده است.

۲۶۸

پيوند ايمان و مكارم اخلاقى

۱۳۷۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :ايمان، از حرامها پاك و از طمعها مبرّاست.