۱۲۵۹.الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ لمّا سُئلَ عن عِلّةِ تَسمِيَةِ القائمِ بالمَهديِّ ـ: لِأنّه يَهدي إلى كلِّ أمرٍ خَفيٍّ . ^۱

(انظر) بحار الأنوار : ۵۱ / ۲۸ باب ۲ .

۲۴۰

النَّصُّ عَلى إمامَتِهِ

۱۲۶۰.الإمامُ العسكريُّ عليه السلامـ و قد سُئلَ عن الحُجّةِ و الإمامِ بعدَهُ ؟ ـ: ابْنِي محمّدٌ ، و هُو الإمامُ و الحُجّةُ بَعدي ، مَن ماتَ و لَم يَعرفْهُ ماتَ مِيتةً جاهليّةً . أمَا إنّ لَه غَيبةً يَحارُ فيها الجاهلونَ ، و يَهْلِكُ فيها المُبطِلونَ ، و يَكْذِبُ فيها الوَقّاتونَ ، ثُمّ يَخرُجُ فكَأنّي أنظُرُ إلَى الأعْلامِ البِيضِ تَخْفِقُ فوقَ رأسِهِ بِنَجفِ الكوفةِ . ^۲

(انظر) بحار الأنوار : ۵۱ / ۶۵ باب ۱ ـ ۱۰ .

۲۴۱

البِشارَةُ بِالمَهدِيِّ عليه السلام

۱۲۶۱.رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله :أبْشِري يا فاطمةُ ، فإنّ المهديَّ منكِ . ^۳

۱۲۵۹.امام صادق عليه السلامـ آن گاه كه از علت نامگذارى قائم به مهدى پرسيده شد ـفرمود : چون او به هر امر نهانى رهنمون مى شود.

۲۴۰

تصريح به امامت آن حضرت

۱۲۶۰.امام عسكرى عليه السلامـ در پاسخ به پرسش از حجّت و امام بعد از ايشان ـفرمود : فرزندم محمّد ، اوست امام و حجّت پس از من. هر كه بميرد و او را نشناسد به مرگ جاهلى مرده است. بدانيد كه او را غيبتى است كه پس از آن ، ظهور مى كند؛ غيبتى كه جاهلان در آن سرگشته مى شوند و باطل گرايان به نابودى مى افتند و كسانى به دروغ [براى ظهور او ]زمان تعيين مى كنند. گويى پرچمهاى سفيدى را مى بينم كه در نجفِ كوفه بر فراز سر او در اهتزازند.

۲۴۱

بشارت به امام مهدى عليه السلام

۱۲۶۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :بشارت باد تو را اى فاطمه كه مهدى از توست.

۲۳۹

أسماءُ الإمامِ

۱۲۵۷.الإمامُ الباقرُ عليه السلامـ و قد سَألهُ الثُّماليُّ عن عِلّةِ تَسْمِيةِ القائمِ قائما ـ: لَمّا قُتِلَ جَدّي الحسينُ صلَّى اللّهُ علَيهِ ضَجّتِ المَلائكةُ إلَى اللّهِ عزّ و جلّ بالبُكاءِ و النَّحيبِ ، و قالُوا : إلهَنا و سيّدنَا، أ تَغْفُلُ عَمَّن قَتلَ صَفْوتَكَ و ابنَ صَفْوتِكَ ، و خِيَرتَكَ مِن خَلْقِكَ ؟!
فأوحَى اللّهُ عزّ و جلّ إلَيهِم : قَرّوا مَلائكتي ، فَوَ عِزّتي و جلالي لَأنتقِمَنَّ مِنهُم و لو بعدَ حينٍ. ثُمّ كَشفَ اللّهُ عزّ و جلّ عَنِ الأئمّةِ مِن وُلدِ الحسينِ عليه السلام للملائكةِ ، فسُرَّتِ الملائكةُ بذلكَ ، فإذا أحدُهُم قائمٌ يُصلّي ، فقالَ اللّهُ عزّ و جلّ : بذلكَ القائمِ أنتَقِمُ مِنهُم . ^۱

۱۲۵۸.عنه عليه السلام في قولِه تعالى : «و مَنْ قُتِلَ مظلوما فقد جَعَلْنا لوليّهِ سُلطانا ......... إنّه كان منصورا» ^۲ ـ : سمَّى اللّهُ المهديَّ المنصورَ ، كما سمَّى أحمدَ و محمّد و محمود ، و كما سَمّى عيسَى المسيحَ عليه السلام . ^۳

۲۳۹

نامهاى امام

۱۲۵۷.امام باقر عليه السلامـ در پاسخ به پرسش ثمالى از علت نامگذارى آن حضرت به قائم ـفرمود : چون جدّم حسين عليه السلام كشته شد فرشتگان با گريه و فغان به درگاه خداوند عزّ و جلّ فرياد برآوردند كه: اى خداى و سرور ما! آيا از كسانى كه برگزيده تو و فرزند برگزيده تو و بهترين آفريده تو را مى كشند چشم مى پوشى؟
خداوند عزّ و جلّ به آنان وحى فرمود كه : فرشتگان من ! آرام گيريد ؛ به عزّت و جلالم سوگند از آنان انتقام خواهم گرفت گر چه به طول انجامد. آن گاه خداوند عزّ و جلّ امامانِ نسل حسين عليه السلام را به فرشتگان نشان داد و فرشتگان بدان شادمان گشتند. در ميان آنان يكى ايستاده بود و نماز مى خواند. خداوند فرمود: با اين قائم (ايستاده) از آنان انتقام مى كشم!

۱۲۵۸.امام باقر عليه السلامـ درباره آيه «هر كه به ستم كشته شود به ولىّ او قدرتى داده ايم ......... همانا او پيروزمند است» ـفرمود : خداوند مهدى را «منصور (پيروزمند)» ناميد، همچنان كه [پيامبر را ]احمد و محمّد و محمود ناميد و همچنان كه عيسى را مسيح نامگذارى كرد.