مآخذ و مصادر

۲۴۳۰/۱ . قم، مرعشى : ۳۲۵۱، جلد دوم، از آغاز افتادگى دارد، آغاز : لأبى طالب أطع ابنك فقد أمر عليك. قال و روى عن أبى رافع هذه القصة، نسخ، بدون نام كاتب، ۱۰۹۶ ق (از يادداشت مؤلف درپايان كتاب)، در حاشيه به خط مؤلف تصحيح شده است، ۴۲۸ برگ، ۲۱ سطر، ۵/۱۸×۲۴ [فهرست مرعشى : ۹/۴۲].
۲۴۳۱/۲ . قم، مرعشى : ۶۲۴۷، جلد اول، نسخ، بدون نام كاتب، ۱۰۹۶ق، نسخه را مؤلف مقابله و تصحيح كرده و خط وى در حواشى ديده مى‏شود، روى برگ اول نام كتاب و مؤلف به خط خودش مشهود است كه مى‏نويسد روز غدير سال ۱۰۹۲ تأليف كتاب را شروع كرده است، ۳۵۷برگ، ۲۱ سطر، ۵/۱۴×۱۹ [فهرست مرعشى : ۱۶/۲۳۳].
۲۴۳۲/۳ . مشهد، آستان قدس رضوى : ۱۰۱۲۵، نسخ، محمد جعفر بن محمد على طبسى گيلكى، ۵ ربيع الاول ۱۰۹۷ق، تصحيح و مقابله با نسخه مؤلف كه قسمتى از آن در محضرش قرائت گرديده است، ۳۲۷برگ، ۲۶ سطر، ۱۸×۲۴ [فهرست آستان قدس : ۱۴/۶].
۲۴۳۳/۴ . قم، مركز احياء ميراث اسلامى : ۳۳۹۲، آغاز : برابر نمونه، انجام : برابر نمونه، نسخ، بدون نام كاتب، قرن ۱۱ق، نسخه در زمان حيات مؤلف كتابت شده است و علامت بلاغ به خط شريف مؤلف در نسخه به چشم مى‏خورد، داراى تملك سردار كابلى به سال ۱۳۳۱ق مى‏باشد، ۳۴۷برگ، ۲۴سطر [فهرست مركز احياء : ۹/مخطوط].
۲۴۳۴/۵ . مشهد، آستان قدس رضوى : ۷۴۱۳، نسخ، بدون نام كاتب، ۱۱۱۴ق [فهرست الفبايى آستان قدس : ۱۹].
۲۴۳۵/۶ . مشهد، آستان قدس رضوى : ۶۴۷۸، نسخ، محمد صادق بن حاج قربان مشهدى، ۱۱۱۵ق، ۳۲۰برگ. [فهرست آستان قدس : ۵/۲].
۲۴۳۶/۷ . قزوين، مير حسينا : بدون شماره، نسخ، محمود بن محمد كاظم حسينى طالقانى، يكشنبه ذى قعده ۱۱۱۷ق [نشريه نسخه‏هاى خطى : ۶/۳۳۶].
۲۴۳۷/۸ . قم، مسجد اعظم : ۱۸۸۹، جلد اول، از انجام افتادگى دارد، آغاز : هذا كتاب إثبات الهداة بالنصوص و المعجزات و الذى دعانى، نسخ، بدون نام كاتب، قرن ۱۲ق، ۳۳۰ برگ، ۲۴ سطر، قطع وزيرى [فهرست مسجد اعظم،قديم : ۸؛ فهرست مسجد اعظم ، جديد].
۲۴۳۸/۹ . يزد، وزيرى : ۲۰۴۷، نسخ، محمد بن محمد بن على شريف، ۱۲۶۳ق، ۲۵۳برگ [فهرست كتاب‏خانه وزيرى : ۴/۱۱۴۰].
۲۴۳۹/۱۰ . شيراز، شاه چراغ : ۱، جلد اول، آغاز : بسمله الحمد للّه‏ ... فيقول الفقير إلى اللّه‏ الغنى محمد ... ، نسخ، سيد ميرزا آقا بهبهانى، بدون تاريخ كتابت، شماره ثبت : ۸۶، ۲۴۲ برگ [فهرست شاه چراغ : ۲/۳].
۲۴۴۰/۱۱ . تهران، دانشگاه تهران : ۹۱۰، جلد دوم (ربع سوم وچهارم)، آغاز : بسمله، باب النصوص على إمامة أبى الحسن موسى بن جعفر الكاظم عليه السلام مضافاً إلى مامضى، انجام : و قد ألف علماؤنا فى الرد على الغلاة كتبا كثيرة مذكورة فى كتب الرجال . صورة خطه رحمه اللّه‏، تم الجزء الثانى من كتاب إثبات الهداة بالنصوص والمعجزات على يد مؤلفه محمد بن الحسن العاملى المجاور بالمشهد المقدس الرضوى و بتمامه تم الكتاب. و قد اشتمل ـ بحمداللّه‏ ـ من النصوص والمعجزات التى هى مقصودة فيه بالذات والفوائد والمهمات من المقدمات و التتمات على ما فيه كفاية بل على ما يتجاوز قدر الكفاية لمن أراد الهداية والعمل بما تواتر من الرواية و لم يبق ... و كان الفراغ من تأليفه فى سنة ۱۰۹۶، نستعليق، بدون نام كاتب، بدون تاريخ كتابت، ۳۰۹ برگ، ۱۹ سطر، ۱۸×۲۳ [فهرست دانشگاه تهران : ۵/۱۰۵۷].
۲۴۴۱/۱۲ . تهران، دانشگاه تهران : ۹۱۱، جزء نخستين از جلد اول، آغاز : لياليها فنظمت كل نوع من تلك الجواهر فى سلك يفوق ويروق اللبيب الماهر، انجام : فصل و روى مولانا محمد بن مرتضى المدعو بمحسن الكاشى فى كتاب منهاج النجاة عن النبى...فقد تبعنى سنة جرت فى زمن إبراهيم. تم الجزء الأول من ...و يتلوه فى الجزء الثانى باب فى ذكر جملة مما ورد فى النص على على من طرق العامة وفق اللّه‏ لإكماله، نسخ، بدون نام كاتب، بدون تاريخ كتابت، ۲۷۹برگ، ۲۶ سطر، ۱۹×۲۵ [فهرست دانشگاه تهران : ۵/۱۰۵۶].
۲۴۴۲/۱۳ . همدان، مدرسه غرب : ۹۲۸، از اول و آخر افتادگى دارد، نسخ، بدون نام كاتب، بدون تاريخ كتابت [فهرست مدرسه غرب : ۵۵].
۲۴۴۳/۱۴ . مشهد، دانشكده الهيات : ۱۱۸۵، جلد اول، آغاز : برابر نمونه، نسخ، بدون نام كاتب، بدون تاريخ كتابت، «۶۱۴ص»۳۰۷برگ [فهرست الهيات مشهد : ۲/۳۱۵].

۲۴۲۷/۱ . مشهد، آستان قدس رضوى : ۹۷۳۳، آغاز : برابر نمونه، انجام : وقد تركنا بياضاً لمن يأتى بعد والسلام، نستعليق، جعفر بن محمد باقر موسوى، ۱۴ محرم ۱۲۷۳ق، واقف خان‏بابا مشار در ارديبهشت ۱۳۴۶، رساله هفتم مجموعه، ۱۵۰برگ، ۱۵ سطر، ۱۳×۲۱ [فهرست آستان قدس : ۱۴/۵].
۲۴۲۸/۲ . تهران، سپهسالار : ۶۲۹۷، نستعليق، محمد حسين عراقى تهرانى، ۱۲۹۶ق، ۱۰۰ برگ [فهرست سپهسالار : ۳/۴۱].
۲۴۲۹/۴ . قم، شيخ حيدر على مؤيد : بدون شماره، آغاز : برابر نمونه، انجام : برابر نمونه، نسخ، نصر اللّه‏ قرشى، بدون تاريخ كتابت، تصحيح در صفحات اوليه، ۱۱۴برگ، ۲۰ سطر، ۵/۱۵×۲۲ [فهرست مؤيد : ۱/۴۳].

۴۹۵ . إثبات الهداة بالنصوص و المعجزات(عربى)

از : محمد بن حسن عاملى مشغرى (شيخ حر عاملى) (۱۱۰۴ ق)

كتاب مفصلى است در اثبات امامت و معجزات ائمه عليهم‏السلام در دو جلد در ۳۵ باب شامل بيش از بيست هزار حديث. مؤلف، مطالب كتابش را از مصادر اهل سنت و شيعه جمع‏آورى و در عيد غدير ۱۰۹۲ ق آن را آغاز ودر اواخر ۱۰۹۵ ق به پايان رسانيده است.
چاپ : قم ، ۱۴۰۱ق ، ۳جلد ؛ قم، ۳۷ ـ ۱۳۳۹ش، سربى، وزيرى، ۸ جلد، ۶۱۷ + ۵۷۲ + ۶۹۹ + ۶۰۶ + ۵۹۱ + ۴۶۵ + ۵۰۷ + ۵۷۲ ص، به همراه ترجمه فارسى در حاشيه از محمد نصر اللهى و احمد جنتى.
[الذريعه : ۱/۱۱۱ ؛ مشار عربى : ۱۷ ؛ مشار فارسى : ۱/۱۶۰ ؛ معجم المطبوعات العربية فى إيران : ۱۲۱ ؛ التراث العربى : ۱/۵۲]
آغاز : حمدله و الصلاة و السلام على محمد و آله الطاهرين و المؤيدين بالنصوص و المعجزات و الذى دعانى إلى جمعه و تصنيفه.
انجام : كما يشهد به كل من له أدنى عقل إذا تتبع السمعيات واعتبر الشرعيات.

نسخه‏ها :