نسخه ها:

۵۶۴۷ . قم ، مدرسه فيضيه: ۶۴۶ ، آغاز: برابر نمونه ، نسخ ، به خط مؤلف ، قرن ۱۲ ق ، ۲۰۷ برگ[فهرست مدرسه فيضيه: ۲/۲۲].

۸۷۵ . تحفة العليل (عربى)

از: سعيد بن هبة اللّه راوندى ، ابوحسين (قطب الدين) (م ۵۷۳ق)

رساله كوتاهى است در حالات مريض ، در اين رساله دعا و حرزهايى كه براى شفاى برخى بيمارها مفيد است و آداب بيمارى و احاديث در مورد بلا و صبر بر آن و ساير اوصافى را كه شايسته است مريض رعايت كند ، از روايات استخراج و در چند باب مرتب نموده است.
ابواب و فصول تنها نسخه شناخته شده از اين اثر ـ كه گويا منتخبى از اصل كتاب است و به اثر ديگر مؤلف ( الدعوات) ـ شباهت دارد ، چنين است:
فصل: فى سلوة المرض ،
فصل: فى التداوى بتربة الحسين عليه السلام ،
فصل: فى أدعية مفردة لأوجاع معينة ،
فصل: فى كيفية تناول المأكولات و المشروبات ،
فصل: فى ذكر الموت فرحته و ترحته ،
فصل: فى تلقين الميت عند موته ،
فصل: فى دفن الميت و ذكر القبر و أحواله ،
فصل: فى التعاذى و نحوها ،
فصل: فيما ينبغى ان يكون عليه المريض و غيره ،
فصل: فى عيادة المريض و وصيته و أحواله .
[الذريعة: ۳/۴۵۶ ؛ روضات الجنات: ۳۰۱] آغاز: من كتاب تحفة العليل تصنيف الراوندى قدس اللّه روحه بسمله أما بعد حمد اللّه الذى جعل ذكره شفاء العليل و دواء الغليل و الصلاة على ... محمد و آله.
انجام نسخه: و كان رسول اللّه دخل على سلمان الفارسى (رض)... كشف اللّه ضّرك و عفا ذنبك .
۵۶۴۸ . تهران ، مجلس شوراى اسلامى: ۱۲۳۶۲ ، آغاز و انجام: برابر نمونه ، از انجام افتادگى دارد ، نسخ ، محمد بن على طبرى ، پنجشنبه ۳ شوال ۷۳۲ق ، «۲۲۷پ ـ ۲۳۲پ» ۵برگ ، سابقه: سيد محمد على روضاتى: ۳۰ [فهرست مجلس: ۳۵/۳۲۳ ؛ فهرست كتاب خانه روضاتى: ۱۰۴].

۸۷۳ . التحفة العلوية فى شرح حديث حدوث الأسماء (عربى)

از: مؤلف ناشناخته

شرح متوسطى است بر روايت منقول از حضرت صادق عليه السلام كه آغاز آن چنين است: «إن اللّه خلق أسماء بالحروف غير مصوت» .
آغاز: حمدله ... فهذه قليل بيان بل أقل تبيان لواحد من الأخبار الصحيحة.

نسخه ها:

۵۶۴۶ . قم ، مسجد اعظم: ۲۵۶۰ ، آغاز: برابر نمونه ، نستعليق ، بدون نام كاتب ، قرن ۱۳ ق ، رساله سوم مجموعه ، ۲۴ برگ ، ۱۵ سطر[فهرست مسجد اعظم ، جديد].

۸۷۴ . تحفه علويه سليمانيه (ترجمه عهد نامه مالك اشتر) (فارسى)

از: مؤلف ناشناخته (زنده در ۱۱۰۱ ق)

ترجمه عهد نامه مالك اشتر و مطالب ديگرى است كه نگارنده آن را به نام شاه سليمان صفوى نگاشته و در ۱۱۰۱ق مشغول تأليف آن بوده و از متن ، چنين استفاده مى شود كه از شاگردان مجلسى اول و محقق سبزوارى و آقا حسين خوانسارى بوده است.
آغاز: الحمد للّه رب العالمين و العاقبة للمتقين و الصلاة.