۸۵۹ . تحفة الأبرار (شرح طب النبى و طب الأئمة عليهم السلام )(فارسى)

از: محمد شريف بن محمد صادق خاتون آبادى (قرن ۱۲ق)

شرحى است بر ادويه و امراض ذكر شده در كتابهاى طب النبى و طب الائمة ، مؤلف اين رساله را پس از شرح الرسالة الذهبية امام رضا عليه السلام ، و در سال ۱۱۱۱ق در مشهد مقدس به نام شاه سلطان حسين صفوى تأليف نموده است . او در آغاز آن چند معجزه از امام رضا عليه السلام درباره شفاى بيماران نقل كرده ؛ پس از آن قواعد كلى طب و صفات طبيب را آورده و سپس به تحديد دردها و درمان هايى كه در طب النبى و طب الأئمة آمده پرداخته است .
[الذريعة: ۱۳/۳۶۵ ؛ مرعشى: ۱۲/۳] آغاز: تبارك الذى بيده الملك و هو على كل شى ء قدير ... و بعد چون حقير .

نسخه ها:

۵۶۱۴ . قم ، مرعشى: ۴۴۰۱ ، برابر نمونه ، نستعليق ، بدون نام كاتب ، عصر مؤلف ، ۱۷۶ برگ ، ۱۱ سطر ، ۱۱×۱۸ [فهرست مرعشى: ۱۲/۳].

۸۶۰ . تحفة الأبرار(فارسى)

از: ولى اللّه (قرن ۱۳ق)

چهل حديث است در فضايل و مناقب و معجزات اهل بيت عليهم السلام . اين احاديث را مؤلف به در خواست خديجه خانم همسر ذبيح اللّه فرزند فتحعلى شاه از بحار الأنوار انتخاب و در قالب چهارده نهر ـ به تعداد چهارده معصوم عليهم السلام ـ و هر نهر حاوى سه حديث ، به فارسى ترجمه نموده است.
آغاز: سپاس بى قياس مر خداوندى را سزاست كه ادراك كنهش از عقول و اوهام منزه و معراست.

نسخه ها:

۵۶۱۵ . مشهد ، آستان قدس رضوى: ۹۶۳۰ ، آغاز: برابر نمونه ، نستعليق ، محمد حسين بن على اكبر كاتبى بسطامى ، ۲۶ ربيع الأول ۱۲۴۷ ق ، ۶۹ برگ ، ۱۲×۱۹ [فهرست آستان قدس : ۱۴/۱۲۵].

۸۵۸ . تحفة الأبرار(فارسى)

از: محمد امين بن رضا قلى

اين رساله كه در حقيقت به عنوان مقدمه اى بر رساله زكاتيه علامه محمد باقر مجلسى نگاشته شده ، شامل احاديثى است در سه فائده و با اين عنوانها: ۱ ـ در فضيلت جود و بخل ، ۲ ـ در فضائل زكات و عقوبت منع آن و فضيلت نيكى كردن با سادات و تابعين ايشان ، ۳ ـ در مذمت سؤال و رد سائل و فضيلت تصدق .
آغاز: الحمد للّه الذى أحب الجود و الكريم و أبغض البخل و اللئيم ... و بعد چنين گويد أحوج عباد اللّه و أحقر خلق اللّه به سوى رحمت ربه الغنى.

نسخه ها:

۵۶۱۳ . مشهد ، گوهرشاد: ۱۰۲۳ ، آغاز: برابر نمونه ، نسخ ، بدون نام كاتب ، بدون تاريخ كتابت ، رساله سوم مجموعه ، ۱۷ ـ ۱۵ سطر[فهرست گوهرشاد: ۳/۱۳۹۶].