فصل چهارم : موانع دوستى

۴ / ۱

آفات دوستى

الف . سرشت پليد

۱۱۷.امام على عليه السلام :شما در حقيقت ، برادران دينى يكديگريد و جز سرشت هاى پليد و نهادهاى بد ، ميان شما جدايى نيفكنده است . در نتيجه، نه يكديگر را يارى مى كنيد ، و نه خيرخواه يكديگريد، و نه به يكديگر چيزى مى بخشيد،و نه با يكديگر دوستى مى كنيد. ^۱

ب . بدخويى

۱۱۸.امام على عليه السلام :هركه بدخو شود، همنشين و رفيقش دشمنش گردند. ^۲

۱۱۹.امام على عليه السلام :هركه بدخو شود ، دوست و رفيقش ناياب گردند . ^۳

۱۱۳.امام صادق عليه السلام :اگر مى خواهى دوستى برادرت برايت خالص شود ، با او شوخى مكن ، بگو مگو منما ، بر او فخر مفروش و با او دشمنى مورز . ^۱

۳ / ۸

كليات ابزارهاى دوستى

۱۱۴.امام على عليه السلام :بهترين چيزى كه مردم با آن ، دل هاى دوستانشان را به دست مى آورند و كينه ها را از دل هاى دشمنانشان مى زدايند، خوش رويى به هنگام ديدارشان ، پرسش از حالشان در هنگام نبودشان و گشاده رويى در حضورشان است . ^۲

۱۱۵.امام على عليه السلام :سه چيز عامل دوستى است : خوش خويى ، ملايمت نيكو و فروتنى . ^۳

۱۱۶.امام صادق عليه السلام :سه چيز ، دوستى به بار مى آورد : ديندارى ، فروتنى و بخشش. ^۴