۱۳۷۳. العدد القويّة: امير مؤمنان عليه السلام فرمود: «هنگامى كه نيزهها در شام با هم درگير شوند، آن نشانهاى از نشانههاى خداست» .
گفته شد: سپس چه مىشود؟
فرمود: «زلزلهاى در شام روى مىدهد كه صدهزار نفر در آن هلاك مىشوند و خداوند، آن را رحمتى براى مؤمنان و عذابى براى كافران قرار مىدهد و چون چنين شد، به سوارانِ بر اسبان خاكسترى و پرچمهاى زرد بنگريد كه از سمت غرب پيش آمده، در شام فرود مىآيند و چون چنين شد، به زمين فرو رفتن روستايى از آبادىهاى شام را به نام حرستا چشم به راه باشيد و اين هنگام، منتظر فرزند [هندِ ]جگرخواره در وادى يابس (بيابان خشك) نيز باشيد. سپس فتنهاى آشكار و تاريك كننده و كور بر شما سايه مىاندازد كه جز "نُومَة" از آن نجات نمىيابد».
گفته شد: نُومَه چه كسى است؟
فرمود: «آن كسى كه مردم از درونش ناآگاه اند».۱
۱۳۷۴. العدد القويّة : - به نقل از سلمان فارسى - : تنها نزد امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السلام رفتم و گفتم: اى امير مؤمنان! قائم از نسلت كِى مىآيد؟
امام عليه السلام آهى سوزناك كشيد و فرمود: «قائم ظهور نمىكند، تا آن كه كارها به دست كودكان بيفتد و حقوق خداى رحمان، تباه شود و با قرآن، آواز بخوانند، و هنگامى كه پادشاهان عبّاسى، اين كوردلان نيرنگباز و بازيگران با تير و كمان داراى صورتهاى چون سپر، كشته شوند و بصره ويران شود، آن گاه قائم از نسل حسين، قيام مىكند».۲