۱۳۷۰. الغيبة ، نعمانى - با سندش به نقل از مغيرة بن سعيد، از امام باقر عليه السلام - : امير مؤمنان عليه السلام فرمود: «هنگامى كه دو نيزه با هم درگير شدند، از هم باز نمىشوند، مگر آن كه نشانهاى از نشانههاى خدا پديدار شود».
گفته شد: آن چيست، اى امير مؤمنان؟
فرمود: «زلزلهاى در شام كه بيش از صد هزار تن در آن هلاك مىشوند و خداوند، آن را رحمت مؤمنان و عذاب كافران، قرار مىدهد و چون چنين شد، به افراد [سوار بر] مركبهاى دُم (/ گوش) بريده، بنگريد و نيز پرچمهاى زردرنگ كه از سمت مغرب پيش مىآيند تا در شام فرود آيند و اين به هنگام بىتابى بزرگ، و مرگ سرخ است و چون چنين شد، به فرو رفتن روستايى در دمشق به نام حَرَستا۱بنگريد كه چون چنين شود، فرزند [هندِ] جگرخوار از وادى يابس (بيابان خشك) خروج مىكند تا بر منبر دمشق قرار گيرد و چون چنين شود، خروج مهدى را انتظار بريد».۲