۱۰۵. امام على عليه‏السلام : با يكديگر دشمنى مكنيد ، كه زداينده [ايمان ]است .

۱۰۶. امام على عليه‏السلام : دنيا ، بر دشمنانِ يكديگر، تنگ است .

ر . ك : ص ۱۵۹ (كليات آفات دوستى) .

۲ / ۲

نهى از جدايى

۱۰۷. رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : هر كس يك سال از برادرش دورى كند ، مانند آن است كه خونش را بريزد .

۱۰۸. امام على عليه‏السلام : از هيچ دوستى مَبُر ، گر چه كافر شود .

۱۰۹. امام على عليه‏السلام ـ به هنگام رحلتش ـ : فرزندانم ! پايبند پيوند با يكديگر ، بخشش به يكديگر و نيكى در حقّ يكديگر باشيد و از گسستن از يكديگر ، رويگردانى از يكديگر و جدايى بپرهيزيد .

۱۰۵. الإمام عليّ عليه‏السلام : لا تَباغَضوا ؛ فَإِنَّها الحالِقَةُ . ^۱

۱۰۶. عنه عليه‏السلام : ضاقَتِ الدُّنيا عَلَى المُتَباغِضينَ . ^۲

۲ / ۲

النَّهيُ عَنِ القَطيعَةِ

۱۰۷. رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : مَن هَجَرَ أخاهُ سَنَةً فَهُوَ كَسَفكِ دَمِهِ . ^۳

۱۰۸. الإمام عليّ عليه‏السلام : لا تَقطَع صَديقا وإن كَفَرَ . ^۴

۱۰۹. عنه عليه‏السلام ـ لَمّا حَضَرَتهُ الوَفاةُ ـ : عَلَيكُم يا بَنِيَّ بِالتَّواصُلِ وَالتَّباذُلِ وَالتَّبارِّ ، وإيّاكُم
وَالتَّقاطُعَ وَالتَّدابُرَ وَالتَّفَرُّقَ . ^۵