۷ / ۴
آنان كه دوستىشان كراهت دارد
الف ـ شَريران
۶۹۹. رسول خدا صلىاللهعليهوآله : خداى عز و جلبه ذوالقرنين ، وحى كرد : ... هركه را ديدى كه نيكى را ناخوشايندش قرار دادهام و درخواست از او را منفورِ مردم ساختهام ، او را دشمن بدار و با او دوستى مكن كه از شريرترينِ آفريدگانم است .
۷۰۰. امام على عليهالسلام : زودگسلترينِ دوستىها، دوستى شريران است .
۷۰۱. امام على عليهالسلام : مصاحبت با شريران ، شر را نصيب [انسان ]مىكند ، همانگونه كه باد ، بر اثر گذر از جاى متعفّن ، بدبو مىشود .
۷۰۲. امام على عليهالسلام : مصاحبت با شريران ، [همچون ]سفر دريايى است (خطرناك است) .
۷۰۳. امام على عليهالسلام : دوستِ شريران ، همچون مسافر درياست كه اگر از غرق شدن هم ايمن ماند ، از ترس ، ايمن نيست .
۷۰۴. امام جواد عليهالسلام : از مصاحبت با شخص شرير بپرهيز ، كه چون شمشيرِ برهنه است ؛ منظرهاش نيكو و اثر (زخم) آن زشت است .
ر . ك : ص ۱۸۳ (بر حذر داشتن از همنشين بد) .
ب ـ فاسقان
۷۰۵. امام على عليهالسلام : برترينِ اعمال ، ... دشمنى با فاسقان است .