ز ـ ادب

۲۰۷. امام كاظم عليه‏السلام : احترام ميان خود و برادرت را از بين مَبَر و چيزى از آن بگذار ؛ زيرا از ميان رفتن آن ، از ميان رفتن شرم است و بر جاى بودن احترام ، [عامل ]بر جاى بودن دوستى است .

ح ـ اظهار دوستى

۲۰۸. امام على عليه‏السلام : با اظهار دوستى ، دوستى پديد مى‏آيد .

۲۰۹. امام على عليه‏السلام : با اظهار دوستى ، دوستى استوار مى‏شود .

۲۱۰. امام على عليه‏السلام : هركه با مردم الفت گيرد ، دوستش خواهند داشت و هركه با مردم دشمنى كند ، با او دشمنى خواهند كرد .

۲۱۱. امام باقر عليه‏السلام : يكى از اعراب قبيله بنى‏تميم ، نزد پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله آمد و به ايشان گفت : مرا سفارشى كن . از جمله سفارش‏هاى حضرت به او اين بود : «با مردم ، اظهار دوستى كن ، تا دوستت بدارند» .

ط ـ فروتنى

۲۱۲. امام على عليه‏السلام : دوستى ، ميوه فروتنى است .

ر . ك : ص ۱۱۵ (فراموش كردن بدى‏ها) .

ى ـ وفادارى

۲۱۳. امام على عليه‏السلام : وفادارى ، عامل الفت گرفتن [مردم با شخص ]است .

ز ـ الأَدَب

۲۰۷. الإمام الكاظم عليه‏السلام : لا تُذهِبِ الحِشمَةَ بَينَكَ وبَينَ أخيكَ ، أبقِ مِنها ؛ فَإِنَّ ذَهابَها ذَهابُ الحَياءِ ، وبَقاءُ الحِشمَةِ بَقاءُ المَوَدَّةِ . ^۱

ح ـ التَّوَدُّد

۲۰۸. الإمام عليّ عليه‏السلام : بِالتَّوَدُّدِ تَكونُ المَحَبَّةُ . ^۲

۲۰۹. عنه عليه‏السلام : بِالتَّوَدُّدِ تَتَأَكَّدُ المَحَبَّةُ . ^۳

۲۱۰. عنه عليه‏السلام : مَن تَأَ لَّفَ النّاسَ أحَبّوهُ ، مَن عانَدَ النّاسَ مَقَتوهُ . ^۴

۲۱۱. الإمام الباقر عليه‏السلام : إنَّ أعرابِيًّا مِن بَني تَميمٍ أتَى النَّبِيَّ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله فَقالَ لَهُ : أوصِني . فَكانَ مِمّا أوصاهُ : تَحَبَّب إلَى النّاسِ يُحِبّوكَ . ^۵

ط ـ التَّواضُع

۲۱۲. الإمام عليّ عليه‏السلام : ثَمَرَةُ التَّواضُعِ المَحَبَّةُ . ^۶

ي ـ الوَفاء

۲۱۳. الإمام عليّ عليه‏السلام : سَبَبُ الاِيتِلافِ الوَفاءُ . ^۷